37 ~ Pomarance

on

Ooit wil ik terug naar Toscane. Lucca en Arezzo bezoeken en de Strade Bianche met eigen ogen zien. Rijden over zomerse heuvels, door dalen met lanen van cipressen. Ijs likken en luisteren naar dat prachtige Italiaans.

In 2008 en 2009, toen alle zonen nog thuis woonden, streken we met zeven neer in een vleugel van Villa Colondri. Bij Vlamingen, zodat de taal rond het huis geen probleem vormde. Heel oude bekenden trouwens, want de man maakte 48 jaar geleden de foto’s voor mijn Eerste-Communiekaartje. (Die ik, tussen haakjes, hier niet ga publiceren omwille van de belachelijke papilotten in mijn haar. 🙂 )

Toen ik enkele weken geleden vanuit mijn luie zetel naar de Tirreno Adriatico zat te kijken, moest ik terugdenken aan toen. Een lange rit was het – zowel in de Tirreno als in 2008 en 2009 -, met aankomst in Pomarance. Een lieflijke en gezellige plek op een bergkam ten zuiden van het prachtige Volterra. ’s Avonds kon je de lichtjes van de stad tot op ons terras zien.

Het waren twee zalige vakanties. Elke dag mooi weer en afwisselend een daguitstap en een dag lezen, Tour kijken en verpozen bij het zwembad. Twaalf dagen lang konden we alle maaltijden buiten eten. Verse vijgen plukken van de boom voor het raam in de zithoek. Te voet naar de bakker, al was dat een hele klim. Er was zelfs satelliet- tv zodat we ’s avonds naar Vive le Vélo konden kijken. En er liepen everzwijnen, er vlogen roofvogels en …. er zaten slangen. Of toch minstens één. Want de zonen vonden een vel tussen de struiken en namen het mee naar huis. Als aandenken.

We bezochten heel wat fraais in de buurt, al is dat met een zoon in een rolstoel niet evident. In die Italiaanse fietsregio is namelijk niets plat. De middeleeuwse stadjes zijn kuitenbijters en kruipen ook onmiddellijk in wandelaarsbenen. En dus moesten de echtgenoot en de andere zonen meerdere keren een treintje vormen om zoon vier omhoog te duwen. In Volterra en Siena bijvoorbeeld. Of in het feeërieke San Gimignano en Montecatini Val di Cecina. Pisa en Firenze waren veel meer rolstoelproof en indrukwekkend, maar ook een pak drukker en vuiler. De tuinen van Boboli een verademing. En dan was er nog de Etruskische kust. Bij wijlen adembenemend mooi.

(foto’s hieronder via http://www.colondri.com)

 

 

 

 

 

28 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Mrs. Brubeck schreef:

    Dan moet je zeker eens langs Pienza passeren! X

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Ok. Zet ik op mijn lijstje.

      Liked by 1 persoon

    2. MyriamC schreef:

      Mee eens. Pienza vond ik het mooiste stadje in heel Toscane. Klein, fijn en romantisch.

      Liked by 2 people

      1. annaberg schreef:

        Twee kruisjes voor Pienza dus. 😊

        Like

  2. Edward McDunn schreef:

    Het is daar heel mooi Anna, jammer dat wij de ” papilotten” niet te zien krijgen….hahaha!

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Sommige dingen moet je censureren. 😊

      Like

  3. leen schreef:

    Wij zijn er ook al een paar keer geweest, dat raak je nooit beu gezien ..als ik nog eens zou terug gaan dan.. al wandelend !

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Met stevige schoenen. 😊

      Liked by 1 persoon

  4. Matroos Beek schreef:

    Weer iets voor op mijn verlanglijstje…

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Met de auto is het wel ver …

      Liked by 1 persoon

      1. Matroos Beek schreef:

        Dan maar vliegen…

        Liked by 1 persoon

      2. annaberg schreef:

        Als je dat durft, de snelste oplossing. 😊

        Liked by 1 persoon

  5. De Gans (Marije) schreef:

    Dat staat ook nog altijd op mijn lijstje! Mooi!

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Ik vind het Toscaanse landschap en de kunststeden mooier maar de dorpjes in de Vaucluse zijn gezelliger. ☺

      Like

      1. De Gans (Marije) schreef:

        Ja die zijn veel gezelliger 😀

        Liked by 1 persoon

  6. ms schreef:

    Mooi om van te dromen, maar zover zal het (hier) niet komen. Hopelijk kan je er nog eens naartoe.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Misschien ooit. ☺

      Like

  7. Ik had dit geschreven kunnen hebben. Ik zeg ook al jaren, dat ik nog eens terug wil naar dat prachtige Italië……kwijl, kwijl……

    Liked by 1 persoon

  8. Rimpelingen schreef:

    Daar zijn wij met de zonen ook een paar keer geweest! Ach, als ik daaraan denk…

    Liked by 1 persoon

  9. Flavie schreef:

    Een prachtige plek… zou mij ook kunnen bekoren.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Ze is er nog altijd hoor. 😊

      Like

  10. Wiebeltjes schreef:

    En nu heb ik ineens zin om de zomerklassieker ‘Een huis in Toscane’ voor de -tigste keer te gaan herlezen…. 🙂

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      O ja. Of de film opnieuw te bekijken …

      Liked by 1 persoon

      1. annaberg schreef:

        Under the Tuscan sun bedoel ik.

        Like

  11. Wij gaan ook al jaren op vakantie in Toscane, wij zitten in castegnetto carduci. Je foto’s doen mij al verlangen naar de zomervakantie dan gaan we weer!

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Zalig vooruitzicht.

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.