iedereen een bosbad

‘Shinrin-yoku’,

de Japanse

kunst van het

bosbaden verovert dit wolvenland.

we moeten meer en mét

meer ‘den bos in’: kronkelende paden

lopen die neus en huid prikkelen, snuffelen

en snuiven als vossen, ons boomknuffelend onderwerpen aan

 zuurstofrijke bladgeuren en de blauwe boshemel daarvoor knievallend danken.

ondertussen denken onder(k)wijl uitgelaten honden er meewar(r)ig het hunne van.

😉

De nieuwste remedie voor de naar adem happende, naar rust snakkende en geluk zoekende mens komt nog maar eens uit het Verre Oosten. Na de Yoga en de KonMari, de (Noordeuropese) Hygge en de Lagom zwaait Shinrin-Yoku nu de plak. Zouden we met z’n allen aan de bosbaden moeten. Een ‘plus’ voor mens en dier, zegt men. Makkelijk zat bovendien en tientjes en tonnen goedkoper dan aspirientjes en stresstherapeuten. 😉

Onze krant wijdde er dinsdag een heel artikel aan.


‘den bos in’: Vlaams voor ‘het bos in’, maar in combinatie met ‘goed’ ook een plaatselijk gebruikte uitdrukking voor ‘boven zijn theewater zitten’.

Met dank aan zoon twee, zijn geliefde en één van hun honden.


 

26 gedachtes over “iedereen een bosbad

  1. Wij hebben hier het grootste bos van de streek maar ik kom er veel te weinig. Feit is dat we altijd een ferme omweg moeten maken omdat we niet over een (doordeweeks) niet gebruikt vliegveld mogen.
    Nu maar hopen dat niet iedereen de wagen neemt naar het bos.

    Liked by 1 persoon

  2. Hoe mooi jij het zegt! Had erover gehoord op Radio 1. En gister direct in praktijk gebracht – test, test -samen met mn kleinzoon van 8. Wel geen écht bos, opperde hij nog … Wél het mooiste stadspark ter wereld volgens hem. Met oeroude bomen te zien aan hun machtige gestalten, de enorme dikte van de ruwgeschorste stammen. Er dreef donkerrozig kroos op de grachten. Bosjes sneeuwklokjes en pril openspringende ribes kleurden de weg van school naar huis. En hoor, vanwaar komt die vogelzang. … voelden we niet vanuit onze voeten onze wortels aarden in de ontdooide zompige plekken waar we in de zon waren gaan staan. De ogen gesloten, geuren en geluiden voorzichtig welbewust smakend. Achttien wortels, vertrouwde hij me intiem fluisterend toe. En ik? … twaalf aan elke voet??

    Kijk, die drie honden volgen ons … daar, over hun weide, op veilige afstand.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.