een logje in drie stukken

20 december 2018

Gaat ge – nee, we jijen en jouen mekaar niet  😉 – nu echt ni meer bloggen tot na Nieuwjaar, vraagt de echtgenoot ietwat ongelovig als hij mijn laatste blogpost van het ondertussen al afgescheurde jaar gelezen heeft. Ik knik van ja.

Dat is alleszins het plan. Niet dat ik niet wil. Maar om te lezen of te schrijven, heb ik het liefst (relatieve) rust en gewonig-heid. Doodgewone, bijna sleurse dagen dus met een stevige ruggengraat. En die laatste wil al eens verdwijnen tussen kerstkalkoenen en driekoningentaarten. Tussen het komen en gaan in wisselende constellaties.

5 januari 2019

Als de kerstvakantie op haar laatste benen loopt, merk ik hoe vermoeiend die was. Het zou de leeftijd kunnen zijn. Het gebrek aan zonlicht. De naweeën van de burn-out opnieuw, waardoor ik alerter ben geworden voor knipperlichten. Het begon alleszins vanochtend. Alsof de lucht rondom met de minuut zwaarder werd en me samendrukte.  Er was van alles te veel. En te weinig van niets. We kwamen, op één uitzondering na, niet eens aan wandelen toe. Het bijlezen op andere blogs bleek een opgave en ik las nauwelijks een blad in het nochtans best boeiende boek op mijn nachtkastje.

10 januari 2019

Vandaag zit ik in kanteltijd. Mijn lijf sputtert al bijna even hard als mijn auto op maandag. Eén batterij zo goed als plat, de andere ongenadig stuk. Maar na het bezoek aan de garage gisteren en de autokeuring vanmorgen, kan het ont-prikkelen, het ont-velen zoals een levensjutter in Denemarken het zo mooi noemt, eindelijk beginnen. Terug naar vertrouwde stramienen en minder dagvulling. Meer buitenluchten en minder zoetigheid. Balans en wat creatief ge-uit. Voornemens de grootte van een kindereitje dus. Sorry. Een kiwi. 😉

Ik begin er dadelijk aan!

 

 

 

 

Categorieën:het burn-out beestje, huis-tuin-keuken, losse gedachtenTags: , , , , ,

annaberg

wifty op zoek naar schoonheid en positiviteit

29 Comments

  1. Herkenbaar hoor. Hier ook iets te hard en te lang rondgerend, slaaptekort opgebouwd en hopla, chagrijnig, lichtgeraakt en negatief met een knallende hoofdpijn als kers op de taart.

    Gisteren na het werk gewoon op bed gaan liggen met kat, kaarsje en meditatie (zie bvb https://www.levenindemaalstroom.be/nl/luisteren ) en langzaamaan weer tot mezelf gekomen.

    Af en toe je pauzeknop vinden en dan gaat het gauw weer beter.

    Zeker als het zonnetje zich volgende week weer begint te laten zien.

    Was het vandaag minder zwaar?

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op Fra det gule hus Reactie annuleren

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.