kringloopgedachte

Het oudste en kleinste hondje van zoon twee en zijn geliefde is niet meer. Wat rest, ligt in hun tuin te rusten. Onder een vers aangeplant olijfboompje mét opschrift. Opdat ze verder kan leven. In hun verdriet zit symboliek. De kringloop van leven en dood. Ik vind het mooi.

Vanuit mijn luie zetel kijk ik op de bloesems bij de overburen. De jonge, witroze blaadjes steken mooi af tegen de blauwe lucht. Die vandaag vol lente hangt. Een hagelnieuw seizoen. Bloei. Altijd opnieuw. Jaar in, jaar uit een heen en weer. Ik vind het mooi.

Ik neem een foto en bij het herbekijken denk ik als vanzelf aan de retrogradegedichten die ik las. Bij Wizzewasjes en Grensgevallen. Gedichten die je in twee richtingen leest. Heen en ook weer terug. En telkens houden ze steek. Ik vind ze mooi.

En willen we dat niet allemaal? Dat de dingen steek houden, van waaruit je ze ook bekijkt? Dat het leven steek houdt. Vooruitziend én terugblikkend. Zou dat niet mooi zijn?

mag het?

gewoon een stralende dag

zonder mist of koffiedik

glashelder en loepzuiver 

– what you see is what you get –

ik zie bloesems tegen een lucht vol blauw

een vliegtuig trekt een witte lijn

de lente in volle vlucht

als pluisjes in een bries

bloemblaadjes dwarrelen kringelend neer

een vrij(e)dag

Categorieën:dichtsels, het burn-out beestje, huis-tuin-keuken, losse gedachtenTags: , , , , ,

27 Comments

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.