We hebben een jarige!

13 september 25 jaar geleden. Een doordeweekse dinsdag, ware het niet dat we om 7 uur ’s ochtends in het ziekenhuis werden verwacht om de bevalling na 37 weken zwangerschap in te leiden. De baby, ons vierde kindje, groeide niet meer en de gynaecoloog vond het beter hem te halen. Een vertrouwd en gevreesd scenario, dat “halen”. Een doordruk van mijn eerste drie bevallingen en van weeën die van zodra de baxter begint te druppelen van nul naar intens overslaan.

Tegen de middag raakte ik in paniek. De hartslag van het kindje maakte een spectaculaire duik en ik voelde dat het fout liep. De gynaecoloog werd erbij geroepen maar niet veel later herstelde de hartslag zich als bij wonder weer.

De geboorte aan het eind van de namiddag verliep zoals de andere. Dit kindje was wel kleiner en magerder maar het begon onmiddellijk te schreeuwen en met een Apgar-score van 9 wees niets erop dat er iets mis was. Al was de navelstreng, achteraf bekeken, misschien wel een teken. Geen dikke, doorbloede streng maar een dunne, krullende draad als van een vintage telefoontoestel. Als de gynaecoloog dat al verdacht vond, liet hij dat op dat moment niet blijken.

Dat de baby daarnaast wat rillerig was en erg gespannen – we konden hem wiegen zoveel we wilden, hij bleef verkrampt – weet onze oude kinderarts aan dysmaturiteit. Die zou er wel uitgroeien, zei hij. Dat gebeurde echter niet. En toen de eerste verkoudheid zich aandiende en zoon vier hulp nodig had bij het ademen, donderden we voor het eerst van onze broze, roze wolk. De kinderarts die hem opnam, sprak over een vogelsnoet en bestelde bijkomend chromosomenonderzoek. Dat leverde geen afwijkend resultaat op en na een week ademde hij weer als vanouds. Zijn armpjes echter bleven bibberig en gespannen. En toen kwam het moment dat ik voelde dat er iets echt niet in de haak was.

Niet veel later trokken we naar het UZ Gasthuisberg voor een second opinion. De neuropediater bekeek zijn handjes en stelde een hersenscan voor. Nog diezelfde avond stapten we op een nog onbekende rollercoaster. Het ene slechtnieuwsgesprek na het andere volgde. De middenhersenen waren niet goed aangelegd. Een ontwikkelingsfout uit de eerste maanden van de zwangerschap. Bovendien had hij een hersenbloeding gehad. Hij zou moeilijk kunnen zitten en lopen en er zouden zeker leermoeilijkheden zijn. Hij zou intensieve Bobaththerapie moeten krijgen en thuisbegeleiding. …

De eerste dagen na zulk nieuws verlopen onwezenlijk. Je huilt, voelt je schuldig, vraagt je af waar het misliep. Je aanhoort als verdoofd. Dit is niet wat je had verwacht. Dit is niet wat je had gehoopt of gedroomd. Maar je aanvaardt en gaat ervoor. Onmiddellijk en voluit.

De eerste drie jaar waren meer dan pittig en dat is een understatement. Met intensieve therapieën, bange momenten bij epilepsie-aanvallen en een vijftiental ziekenhuisopnames voor vanalles en nog wat.

Met het ouder worden, ebden de meest acute problemen weg. Zoon vier groeide onder de curve langzaam verder, leerde lopen op zijn tweede en mocht op zijn derde naar de speciale school in de buurt. Hij zou er achttien jaar blijven en, dankzij de inzet van velen, kleinmondjesmaat blijven bijleren. Elk stapje vooruit, hoe klein ook, werd een feest.

Vandaag wordt hij 25. Een uit de kluiten gewassen jongeman die in zijn eigen wereldje leeft. Vaak vrolijk, soms ook boos en gefrustreerd. En ook al snapt hij een concept als ouder worden en verjaren niet, toch zal hij straks, als ze in de leefgroep bij een stukje taart voor hem zingen, een voorzichtig lachje tevoorschijn toveren. Het is zijn manier om te tonen dat hij de speciale aandacht best wel leuk vindt. Zonder woorden.


Epiloog

De klok wijst acht uur later. Zoon vier is weer thuis na drie nachten in de zorginstelling. Hij kreeg een nieuw speeltje en op zijn gezondheid aten we een lekker stukje chocoladebavarois (het echte feestje houden we als alle broers weer in het land zijn 🙂 ). En ja, in de leefgroep is er gezongen. Hij voelde dat het voor hem was, zei de opvoedster. Breed lachend huppelde hij achter de echtgenoot aan naar buiten, het nazomerse weekend in.

62 reacties Voeg uw reactie toe

  1. liesonderweg schreef:

    ‘k Zucht, Anna, eerlijk waar…
    Zoen,
    Lie(f)s.

    Liked by 1 persoon

  2. Eilish schreef:

    Iemand die zoiets niet van dichtbij meemaakt, kan aan geen kanten inschatten hoe zwaar het moet zijn. Ieder kind heeft wel een gebruiksaanwijzing, maar die van jullie was waarschijnlijk in het Chinees.
    Ik lees wel bodemloze liefde tussen de regels, weten wat belangrijk is in het leven en de kleine gelukjes als de lach en het gehuppel aaneen breien tot groot geluk.
    Proficiat voor en met de jarige!!

    Liked by 3 people

    1. anna b. schreef:

      Een heel begripvolle reactie die deugd doet. Dankjewel, lieve Eilish.

      Like

  3. Matroos Beek schreef:

    Het ontroert me zeer. De toetsen kan ik daardoor nu even niet goed zien, maar dat geeft niet, want mooier dan Eilish krijg ik het toch niet gezegd.
    Van harte gefeliciteerd met de verjaardag van zoon Vier!
    Lieve groet ❤️

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dankjewel. Ik zal hem jouw wensen influisteren. 😊

      Liked by 1 persoon

  4. omabaard schreef:

    Ontroerd lees en herlees ik je woorden. Zoon 4 kwam terecht in een heel warm nest, hij kon het niet beter treffen.
    En zo ben ik, ondanks de vele aanpassingen, onzekerheden en verdriet, blij voor hem en voor jullie.
    Hij is anders, maar heel dierbaar.
    Dank dat ik deze zinnen mocht lezen en jullie mooi gezin weer wat beter kon leren kennen.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      25 vandaag en toch ligt de geboorte en de weken erna veel dichterbij.

      Liked by 1 persoon

      1. omabaard schreef:

        Dit gebeuren zit diep in je verankerd.

        Liked by 1 persoon

  5. Wat prachtig geschreven. Een monumentje. Ik wens je zoon en jullie allemaal van harte proficiat!

    Liked by 1 persoon

  6. AnneMarie schreef:

    Van harte gefeliciterd met jullie bijzondere kind.
    Het leven is daarna nooit meer geworden zoals het was maar missen zou je hem nooit meer willen.
    (Een moeder met gelijkende ervaring)

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dank je. Zo is het. 💚

      Like

  7. Daisy schreef:

    Felicitaties aan de jarige! En vooral diep respect voor jullie!

    Liked by 1 persoon

  8. saturnein schreef:

    Gelezen met groeiende ontroering. Wat intens. Wat zwaar. Moet zo vreselijk moeilijk geweest zijn, en nog altijd zijn. Maar wat lees ik ook een intense liefde.
    Dan besef ik weer hoe precair het leven is. En dat we blij moeten zijn met alles wat we krijgen. Hm, dat is niet waar. Dat kan niet altijd. Maar toch, regelmatig eens kijken naar de wonderen die we hebben. En die koesteren.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Een fijne reactie! Er ging een hele nieuwe wereld voor ons open. Ik denk wel dat je daardoor anders tegen dingen aankijkt.

      Liked by 1 persoon

      1. saturnein schreef:

        Het is zo hè. Je ziet alles in een ander en nieuw perspectief. En je leert relativeren. En het maakt je sterker.

        Liked by 1 persoon

      2. anna b. schreef:

        Wat je zegt!

        Liked by 1 persoon

  9. Leonoras life schreef:

    Ontroerend. En diep respect 😊 gefeliciteerd met jullie prachtige zoon 4.🎉

    Liked by 1 persoon

  10. Proficiat met de verjaardag van jullie speciale zoon!

    Liked by 1 persoon

  11. Sandra schreef:

    Ik pink even een traan weg. Wat mooi, ontroerend, en wat een liefde. Van harte met de verjaardag van zoon 4!

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dankjewel Sandra. Af en toe sta ik er even bij stil.

      Like

  12. ysabje schreef:

    Oh wat een verhaal! Veel warmte voor u!

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Wees welkom. Dankjewel.

      Like

  13. Stil word je bij dit verhaal , van harte gewenst met de verjaardag van zoon 4 .

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dankjewel voor de lieve wensen. Soms lopen de dingen niet zoals verwacht.

      Like

  14. joke_dev schreef:

    Een heel intens verhaal. Zeer mooi verwoord en neergepend. Jullie hebben dat volgens mij zeer goed aangepakt en ik heb dan ook de grootste bewondering voor jullie als koppel dat je met vier zonen dit allemaal overleefd hebt. Daar word ik helemaal stil van. Sterkte en geniet samen van de nazomer.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dat laatste doen we zeker. En … We kregen nadien nog een zoon. 😉

      Like

  15. Erg mooi geschreven, het ontroert me.
    Van harte gefeliciteerd!

    Liked by 1 persoon

  16. Darling Doormat schreef:

    Opoffering en liefde, nooit zijn twee woorden inniger verstrengeld geweest. Gelukwensen aan jullie jarige, buitengewone, zoon!

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dank voor de gelukwensen. Ons leven ziet er inderdaad wat anders uit dan doorsnee. ☺

      Liked by 1 persoon

  17. Morgaine schreef:

    Eerst, van harte gefeliciteerd, en dank je wel, voor jouw verhaal, van start tot nu… als vrijwiliger die met mensen als jouw zoon werkt, vind ik het fijn om het ook te mogen horen, lezen van de ouders hoe het is… om dit dagelijks mee te maken, mee te leven… Ermee werken voor mij is al intens, en dat eens per week… jullie verhaal, zo mooi, en echt heel veel respect!

    X

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Knap dat je bij hen vrijwilligerswerk doet. Zelf schrijf ik mee aan de nieuwsbrieven die de zorginstelling uitstuurt. ☺

      Liked by 1 persoon

      1. Morgaine schreef:

        Op een dagbesteding, en als vrijwilliger, kortom, ik ben er voor 1 op 1 contact, het zware werk mag ik niet doen zonder papieren 😉

        Liked by 1 persoon

      2. anna b. schreef:

        Ja, dat is hier ook zo.

        Liked by 1 persoon

  18. Hersenspinsels schreef:

    Een bijzonder kind wordt altijd in een bijzonder gezin geboren. Bij ouders die het aankunnen om het bijzondere kind een bijzonder mooi leven laat leiden. Thanks voor je openhartig verhaal.

    Liked by 1 persoon

  19. Hersenspinsels schreef:

    En gefeliciteerd met de jarige 🍰☕️

    Liked by 1 persoon

  20. Fra det gule hus schreef:

    Alsnog van harte gefeliciteerd met de jarige! Wat een prachtige foto, en wat een ontroerend inkijkje in dit heel speciale stukje van jullie leven. Er is niets vanzelfsprekends aan een kind ‘krijgen’, zoals het zo vaak achteloos wordt genoemd. Laat staan een gezond kind. Jullie speciale zoon heeft jullie tot heel speciale ouders gemaakt; er zijn nogal wat extra kwaliteiten nodig om zo’n kind goed in het leven te begeleiden. Uit de foto spreekt alles. Dat jullie (allemaal) daarin geslaagd zijn. Zo moeilijk, maar ook zo verrijkend… X

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dankjewel. De foto is helemaal ‘hem. 😊

      Liked by 1 persoon

  21. groengenot schreef:

    Amai Anna, eindeloos veel respect heb ik voor jullie!

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dat hoeft niet. We doen gewoon ons best. 😊

      Liked by 1 persoon

  22. AnythingEls schreef:

    Nog een late proficiat met je jarige zoon. Wat fijn dat hij ervan heeft genoten.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Hij vond het leuk, ja. 😊

      Like

  23. Voor de verjaardag ben ik intussen ruim te laat, maar toch nog van harte gefeliciteerd.
    Wat heb je dit weer mooi weten te verwoorden. Een verhaal waarmee je me raakt.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dank je. Misschien help ik anderen wel met het te vertellen.

      Liked by 1 persoon

      1. Dat hoop ik, Anna, en het zou me ook helemaal niet verbazen.

        Liked by 1 persoon

  24. fluwijn schreef:

    Ik vind nu eventjes geen woorden. Maar dat hoeft ook niet na het lezen van zo’n mooi stukje.
    Mijn welgemeende felicitaties aan de jarige !

    Liked by 1 persoon

  25. Flavie schreef:

    Amai… intens! Een hieperdepiep voor de zoon.

    Liked by 1 persoon

  26. LeenVdb schreef:

    Ik kan mij moeilijk (oké, zeg maar niet) voorstellen hoe het is om iemand die zoveel zorg behoeft, alles te kunnen geven wat hij nodig heeft. Maar uit deze tekst stroomt zoveel liefde ❤

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Lief van je. We zijn dit leven gewoon.

      Like

  27. Le petit requin schreef:

    Goh Anna, ik krijg er een krop van in de keel. Zoveel liefde die uit dit bericht stroomt. En tegelijk zo hard, waar jullie toen mee geconfronteerd werden. Ik vind het straf, dat jullie het gekund hebben, de rijkdom zien temidden van wat toch ook een verlies is van wat had kunnen zijn.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      We hebben onze intuïtie gevolgd in het omgaan met de zogenaamde tegenslag. Niet blijven hangen in negativiteit. Hij is net zoveel ons kind als de anderen en we zijn trots op hen.

      Like

      1. Le petit requin schreef:

        Oh ja, absoluut! (ik hoop dat mijn reactie niet overkwam alsof ik het hebben van een kind met een handicap als iets negatiefs zie. Eerder dat blijven hangen in negativiteit of “wat als” inderdaad geen zin heeft, maar daarom niet makkelijker is om te doen).

        Like

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.