heimwee naar een zomers terras

Het is volop herfst in Zuid-Dijleland. Het natuurstenen terras blinkt van het nat terwijl gevallen bladeren door de wind van de laatste dagen zonder pardon in de hoek zijn gezet. Het druilt en het pruilt de hele zondag lang. Wolken van lood klitten samen en laten hun lip hangen als een kind dat z’n zin niet krijgt. Huichelaars zijn het, die wolken. In hun nopjes trekken ze er zich geen zier van aan dat door hun zwaarte de feesten in het dorp in het water vallen.

Tussen het koken – kinderen en kleinkindjes schuiven vandaag in schuifjes aan – en het strijken – zoon vijf moet straks weer naar zijn kot – door, blader ik in ons laatste vakantiefotoboek. Zomerse plaatjes vol blauwe luchten lachen me toe. Ik blijf hangen bij een dag in juli, onze laatste volledige vakantiedag in Frankrijk.

De Drôme Provençale. La Garde-Adhémar. Eén van de mooiste dorpjes tussen Montélimar en de Azurenkust als je de groene gids mag geloven. Een oude en versterkte plek op een rots met een weids uitzicht over de de Rhônevallei en de bergen van de Vivarais. Een eeuwenoud natuurlijk landschap met daarin twee gigantische puisten van moderniteit: de snelweg naar het zuiden en de koeltorens van de kerncentrale van Tricastin.

Sporen uit een ver verleden zijn hier prachtig bewaard. Het is alsof je in een middeleeuws boek binnenstapt: een zo goed als intacte omwalling, smalle straatjes, oude huizen die tegen elkaar aanleunen en, last but not least, het 12de-eeuwse Romaanse kerkje en wat rest van het renaissancistische kasteel.

Het is al even na de middag als we het dorpje door één van de toegangspoorten binnenwandelen. Mijn oog valt vrijwel onmiddellijk op de originele straatnaambordjes. Een keramisch detail dat de toon zet voor al het fraais dat nog volgt.

De achthoekige kerktoren lokt ons naar een minipleintje bij de kerk. Die doet qua stijl denken aan Cluny maar dan op mensenmaat. Op de deur hangt een blad. Op bevel van de priester blijft de kerk gesloten. Vanwege de duiven die er huizen. Het is niet de eerste keer dat we in Frankrijk door duiven of kerkuilen voor een gesloten deur staan.

We zetten ons op een bankje onder een boom en snuiven, omringd door de geur van oleander, de sfeer op. Een handvol toeristen loopt aan ons voorbij. Over het stenen muurtje heb je een prachtig uitzicht over de streek. Dertig meter lager, deels verborgen tussen struiken en boomtoppen, spot ik een aangelegde tuin. Ik besteed er geen aandacht aan.

Later pas zou ik lezen dat het vooral deze tuin is, een creatie van ene Danielle Arcucci, die het dorp de laatste decennia meer aanzien heeft gegeven. Meer dan 200 medicinale en andere kruiden zouden er huizen. Een apotheek en plein air. Elk kruid is voorzien van een label in keramiek. Net als de straatnaambordjes vervaardigd in het atelier van Danielle.

De hitte hangt als gekleurde lampionnen tussen oude stenen. We kuieren verder tot we opnieuw op het centrale pleintje uitkomen. Er zijn enkele terrasjes uitgestald en hier en daar zitten mensen. Ook al is het koffietijd, we drinken een glaasje fris en geven zoon vier zijn ingedikt sinaaswater en een ijsje van framboos.

Ik prijs me gelukkig. Hier verpozen, in de schaduw van geschiedenis, tussen oude bomen en nieuwe vernevelaars, …, een mens kon het slechter treffen.

En ja dus. De groene gids had gelijk. La Garde-Adhémar is beslist een ommetje waard.


33 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Mrs. Brubeck schreef:

    You replied to this comment.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      September en oktober zijn ren-maanden hè. Dank je.

      Liked by 1 persoon

  2. joke_dev schreef:

    Dat je daar heimwee naar heeft in dit weertje kan ik helemaal begrijpen 😀

    Liked by 1 persoon

  3. ms schreef:

    Herinneringen om de herfst en komende winter te overleven.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      En eten en drinken ook natuurlijk. 😉

      Liked by 1 persoon

  4. Darling Doormat schreef:

    Jouw foto’s verstuiven de sfeer en verspreiden de warmte. Daar wil je nog terugkeren.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Daar wil ik graag terug. 😉 Het ligt niet ver van de autoweg, dus wie weet. Wat kruidengeur opsnuiven en in de buurt staat nog een kapel in de Val des Nymphes. Prachtige naam die me aan jouw land doet denken!

      Liked by 1 persoon

  5. Ik verlang na zo’n regenachtig herfstweekend ook alweer naar de zomer en deze foto’s enverhaal versterken dat verlangen alleen maar.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Begrijpelijk. 😉 En vanochtend vind ik het nog koud ook..

      Like

  6. Edward McDunn schreef:

    Dit mooie blog, doet mij nu alweer verlangen naar het voorjaar, ik ben totaal geen wintermens.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Ik ook niet. En we zijn met velen denk ik. ☺

      Like

  7. liesonderweg schreef:

    Soms is het gras dus toch groener aan de overkant…
    Lie(f)s.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Haha. Soms wel ja. In bepaalde opzichten.

      Liked by 1 persoon

  8. omabaard schreef:

    Ik ruik, voel en smaak de zomerse Franse sfeer. Wat een prachtig straatnaamplaatje 💛

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Schattig hè. 🙂

      Like

  9. De Gans (Marije) schreef:

    Dank je wel voor deze idyllische minireis naar ‘ons’ mooie Zuid-Frankrijk ❤

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Graag gedaan. Ik heb nog meer moois. Voor hartje winter misschien. 😉

      Liked by 1 persoon

      1. De Gans (Marije) schreef:

        Oh ja, dan hebben we er zeker weer behoefte aan! 🙂

        Liked by 1 persoon

  10. Matroos Beek schreef:

    Wat een prachtige herinneringen. Daar kan een mens zalig op teren en bij wegdromen als het hondenweer is. Mooi stukje!

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Ik was de regen van gisteren zo beu dat ik iets zinnigs nodig had. Dit dus. 😉

      Liked by 1 persoon

    2. anna b. schreef:

      Haha. Ik bedoel zonnig natuurlijk.

      Like

      1. Matroos Beek schreef:

        😃 en toch was het ook zinnig!

        Liked by 1 persoon

  11. Ik hou van alle jaargetijden en ben voor de natuur enorm blij met alle regen maar snap ook jouw heimwee naar zo’n mooie plek in de zon 😀

    Liked by 1 persoon

  12. debendevan6 schreef:

    Zalig hé hoe herinneringen opkomen bij het zien van vakantie foto’s of andere foto’s. Daarom ben ik ook zo’n fan van foto’s. Mijn man snapt het niet altijd… Misschien eens stof tot bloggen waarom ik zo gek ben van het vastleggen van een beeld op foto 🙂

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Een vrouwendingetje? 😉

      Liked by 1 persoon

  13. Flavie schreef:

    Oh… zo’n fijne terugblik!

    Liked by 1 persoon

  14. LeenVdb schreef:

    Leuk, zo’n stukje zomer op een koude herfstdag!

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Er zit wel wat vertraging op. 😉

      Like

Laat een reactie achter op anna b. Reactie annuleren

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.