en het water kleurde rood

Ik zit in de comfortabele stoel van de voetverzorgster en als de conversatie even stil valt, kijk ik door het raam naar buiten. Tussen de hagen in hun zomerblad zie ik het meertje achter het pad dat naar de oude molen en de kasteelgracht leidt. Twee zwanen glijden gracieus van links naar het midden en…

toerist in De Haan

Net nu ik aan dit logje wil beginnen, heeft de krant het over de strijd om de congrestoerist. Een zeer gegeerd humaan specimen blijkbaar dat meer dan gemiddeld geld spendeert tijdens zijn of haar kortverblijf in één van onze (kust)steden. Het doet me stilstaan bij welk soort toerist wij waren toen we van zondagnamiddag 18…

na een korte blogstilte

Dinsdagnamiddag. Onze poetshulp waart stil en onopvallend door het huis terwijl ik de laatste stuks uit de strijkmand wegwerk. Ik plof languit in de zetel – een overdosis artrose-onvriendelijke activiteiten heeft sporen nagelaten – , dommel net niet in en land bij Vijf. Bij de film Julie & Julia (zowat de eerste film die gebaseerd…

kunst op het strand

blik op oneindig van ogen die niet luiken  achter het kunstraam wisselend spel van wolken, wind en zeezilte kleuren Het kunstwerk Altar van Kris Martin op het strand van Oostende.  

opbouwend elfje

kuierend tussen eeuwen vol bouwlust: de (constructieve) mens en zijn (constructieve) verwondering 😉 Foto van de echtgenoot en een heel klein stukje zoon vier, op wandel in het mooie La Garde-Adhémar. Juli 2019.  

een weerzien in de bib

Het zou originele stof kunnen leveren voor een aangrijpende roman, maar dit is (nog) geen fictie. Dit is een staaltje realiteit dat via de Engelstalige pers het NRC Handelsblad ter ore kwam. Een hallucinant en toch ook een beetje feel-good docudrama dat je van verontwaardiging het hoofd doet schudden en dat tegelijk naar de keel…

“zoals de zee zichzelf weerlegt”

Dat woorden veel van zeggen-s zijn en vaak ook niet. En hoe lastig het soms is de juiste toon te strijken. Origineel en zin-vol uit de hoek te komen. Zoveel is al geschreven. Nog meer gezegd. En toch blijven we zoeken. Naar nieuwe woorden. Naar oude woorden in nieuwe jasjes en tasjes. Gedachten gingen aan…

vers van de (ronde balen)pers

onder de wolken balen van stro; landschapskunst hoeft geen architect       Onderweg naar de zorginstelling, op wandelafstand van ons huis.

(vitamine) Z(ee), G(roen) en andere V(rolijkheden)

Met het restbedrag van de boekenbon – het gros besteed ik aan Grand Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeijffer want De Bourgondiërs van Bart van Loo is te duur – koop ik de nieuwe Flow. Terwijl buiten de zoveelste malse regenbui hangt en ook valt, plof ik in de zetel met het magazine zonder haast. Mijn oog…

narcistische woede

vanuit de leegte waait ie aan, opvliegend als mistral. zand stuift, schuurt,  snijdt door merg en ziel. stil sla je een wikkel om je heen.