zondagochtend 7:30

duimen bevroren onder een wassende zon de zondag ontwaakt met sloten koffie en een zak vol lauwwarme koeken šŸ™‚

opgeruimd staat netjes

of hoe we alles nu uitladen en dan weer in ~ ons leven ontspullen met zin of tegenzin ~ en zien hoe het later weer aanzwelt als blaadjes aan een boom ~ anders dan normaal en toch ook heel gewoon Kringloopgedachte: Nog even en onze huizen zijn netter en opgeruimder dan ooit. En volgende week…

verstomd

vliegtuigen zijn uitgebromd hun sporen uitgegomd wij hebben ons luchtruim terug Omdat momenteel (en gelukkig maar) ook niet alles kommer en kwel is. Op de foto: het kunstwerk Totem van Jan Fabre op het Ladeuzeplein in Leuven. 17 februari 2020

in tijden van corona

Deze dagen zetten een komma in onze volle zinnen van drukte. Stil. Zeggen ze. Adem. Zoek de verte. En toch. Laat je raken. Door nabijheid van mensen. Door schoonheid en stilte. Zeker nu. Vooral nu. Luister. Zeggen ze. De komma en hoe ze zin geeft. Marlies Verdoodt In tijden van corona, als afstand houden de…

verzopen tuin

Omdat alles doornat is, de dompelpomp in de kelder om het uur aanslaat, ons groene laantje al dagen onder water staat en ik dat hele regengedoe hart(s)grondig beu ben … op een zeldzaam zonnig moment loop ik door de verzopen tuin, een zee van zoet regenwater. de verzadigde bodem zuigt als een zeem. ik zwelg…

maskerade

onder het mom van carnaval mag de wereld op zijn kop foto: Google Images

vergankelijkheid

hoe alles weer wordt wat het was wolken op de vlucht wind die woorden plukt opstuivend zand heel even oogt klif ook kathedraal en dan weer niet(s) Een restfoto van het zandsculpturenfestival in Oostende afgelopen zomer.

zondag met Dennis

het waait, het rammelt het loeit en het knapt; uit een foto stijgt rust op Met dank aan mijn Facejaardag die deze foto in herinnering bracht. Ik nam ‘m een jaar geleden in het Park van Tervuren. Op een koude, maar volstrekt blauwluchtige dag. Van wind was toen geen spoor.

alternatieve liefdesverklaring

je zei we zijn net als cake twee delen uit hetzelfde hout ik ben de confituur en jij bent wat het baksel overeind houdt ik moest lachen om je poĆ«zie maar wat je zei was raak: je zorgt voor daverende grondvesten en dat ik het leven smaak tekst: ANKER (ankergedichten op IG) foto: De Zoete…

winterblues

hangende kopjes lijdzaam knikkend ~ een reverence voor de late luimen van het winterheertje En luimen heeft ie. De voorbije twee uur ging het hier van regen naar zon en van donkergrijs over blauw naar hagelwit. Het lijken wel maartse buien en aprilse grillen bij een temperatuur van begin februari. Met amper 4Ā° zitten we…