wat schuilt er achter de bocht?

Elk parcours dat je voor het eerst aflegt, is een sprong in het ongewisse. Je weet niet wat er komt, volgt, schuilt. Zeker niet als het parcours bochtig is. Elke draai naar links of rechts kan je verrassen. Of niet.  Rond die gedachte brouwde ik nog een logje over onze vakantie in de Vaucluse. Telkens we met…

kunst in het kartuizerklooster

Dinsdag 9 juli, Saint-Didier, Vaucluse Het regent. Het onweer van vanochtend is weggespoeld en verwaterd tot een zacht, maar onophoudelijk gemiezer. Onder zoveel grijsheid lijkt de Provence alledaags gewoon. We gooien onze nog niet gedefinieerde buitenplannen om voor boodschappen in Carpentras en een bezoek aan de Chartreuse du Val de Bénédiction in Villeneuve-lès-Avignon. Een middeleeuws…

Anna klaagt niet, althans niet over het weer

Gisteren zat ik om 9:00u bij de dokter. Niets ergs, hoor, maar we moeten nu ook voor elk papier, voor elk voorschrift op betaalde visite. (Het prikbord in de hal van de wachtkamer dat ooit wemelde van getelefoneerde, gratis briefjes aan patiënten oogt deze dagen leeg. En vergeeld. ) Ik had slechts twee handtekeningen, wat…

momentopname

minder mythisch dan een meermin en zonder vissenstaart zit ik aan de rand van het bad ~ de zon warmt ziel en huid en uit de kruinen klinkt krekelgezang ~ vermoeide voeten wiegen heen en weer in het winkelende waterding ~ momentane schittering ~ tot plots … een libel lonkend over het water scheert ~…

de ochtend van de eerste dag

5u45 De ochtend kriekt in de Vaucluse. Van boven Mont Ventoux klinkt gerommel. Ik vang een glimp van buiten en zie hoe de lucht loodgrijs dichttrekt. In de verte kraait een haan. Hij houdt in. Alsof hij wacht. Verwacht. Op het ochtendterras schudt de wind de oleanders heen en weer. Luiken rammelen hier en bij…

zeswoordverhaal: camera

een stiekeme blik achter de schermen  ~   Vorige week belandden we als bij toeval op het dorpspleintje van Crillon-le-Brave. Het was een mooie zomeravond. We dronken een café crème op een winderig, hooggelegen terras, net op het moment dat de zon aan haar dagelijkse ondergang begon. Sneller dan in het kamplied zakte ze weg…

we hebben het weer gehad

Zondagochtend in de Drôme Provençale. We staan op met zon en 24°. Een azuurblauw laken hangt strak gespannen aan onzichtbare luchtdraden. Er is geen rimpel te zien. Zelfs geen pluisje wit. Maar eens voorbij Lyon duiken ze ongenadig op. Eerst schaapachtig wit en dan alsmaar dikker, grijzer en zwaarder. In Noord-Frankrijk zit de lucht potdicht….

zuiderse kruiding

Nog even en we ruilen ons vertrouwde ‘peper en zout’ voor provençaalse geuren en smaken.  ~ Dan valt dit blogleven even stil. ~ Maar vanuit de verte, op het lome middaguur, hoor je wellicht de krekels zingen: “tot gauw!”          

in de wolken

Dat het snel kan keren. Vrijdagmorgen nog veilig opgeborgen in mama’s buik op een zonnig, Leuvens terrrasje en nauwelijks een dag later met een duidelijk hoorbare schreeuw deze wereld binnen geglipt. Het prinsesje van Zoon Twee en zijn Geliefde is geboren. 3,380 kg. 50,5 cm. Een wondertje van natuur en wetenschap. Met een naam die…