10 ~ de rode aarde

de ‘berg’ op deze foto vertoont trekken van een trapezium en toch is natuurlijke schoonheid van een landschap niet in wiskundewetten te vangen – warme oker- en roodtinten kleuren het mediterrane groen, zomaar, al eeuwenlang, en wij nipten van de zomersfeer op een muzikaal omlijst dorpsterras Roussillon, waarschijnlijk één van de mooiste plekken van de Luberon ~…

carrièreswitch!

Grapje. Het is niet omdat ik vanmorgen mijn schildersplunje – een afgedankt bruin kleed met witte stippen, een knie te lang en een heup te breed – heb aangetrokken, dat ik ook om den brode met de kwast ga zwaaien. Nee, laat dat de professionals maar doen. Ik heb enkel een kleine meubel make-over gedaan….

herfstcake met kokosbloesemsuiker

Late septemberdagen hebben iets surrealistisch. Warme nazomeruren, gevangen tussen mistige bibbertemperaturen van amper een graad of zes. Een trui was vanmorgen niet voldoende om het klappertanden te stillen. En ’s avonds verhuizen de tv-dekentjes van de mand naar de zetel. Het donsdeken heeft de zomerse sprei naar de kast verbannen. Vandaag was zo’n prachtdag. Ondanks…

en ze liefden nog lang en gelukkig

Er was eens een land dat blogland heette. En in dat land woonden dames en heren van allerlei pluimage. Sommigen hadden alles en deelden er stukjes over. Anderen wisten alles en schreven daarover. Nog anderen twijfelden en vroegen raad. Maar velen waren op zoek. Naar gezellen, antwoorden of woorden. Die bij hun leven pasten. Die…

9 ~ kunst kijken door een gaatje

“Als ge van ze leven in de Drôme Provençale passeert …,” (naar Willem Vermandere) Romaanse kerkjes en abdijen trekken aan ons. Als magneten. En als we in de zomer naar het zuiden trekken, staat er meestal wel iets van die bouworde op onze bucketlist. We houden van de verstilde sfeer, de sobere materialen, de heldere…

as we speak 3.0

Zomaar wat losse gedachten bij wat ik de voorbije dagen las en hoorde… Over de ontploffing van Brangelina bijvoorbeeld. Een bom, kortsluiting of een implosie? De media doen ons maar wat graag geloven dat Angelina de stekker uit het huwelijk heeft getrokken en dat Brad daarvan geschrokken is. Je zou voor minder. Maar ik dacht…

een tuinelfje of elf

Niets zo dankbaar als elfjes om losse gedachten en observaties vast te leggen. Kijken, woorden schudden, hier en daar wat schrappen, en klaar is Elf. Geen wonder dat de vorm al in de lagere school gebruikt wordt om kinderen poëzie te leren schrijven. Zelf vind ik het vooral een leuke bezigheid tussendoor. Ontspannend, verdichtend, spiegelend….

omdat je met een vlag veel kanten uit kunt …

Of het nu een witte, een zwarte, een rode of eentje van een andere kleur is. Je kunt ze altijd hijsen of strijken. Uithangen of voeren. Breken of verbranden. Ermee zwaaien, slagen – niet zonder wimpel – of iets versieren. De lading dekken of eronder varen … Kortom, je kunt een vlag her en der…

streekproduct in de kijker: de Vlaams-Brabantse tafeldruif

zo hangen trossen in een serre van ons glazen dorp een werk van lange adem en vakmanschap: van snoeien, stoken, aanbinden, uitkorrelen en blanken tot ze blauwzwart zijn en rijp voor de oogst – onze zomer is geen zomer zonder de zoete, kraakverse en gezonde tafeldruiven uit eigen dorp – erkend streekproduct, gelauwerd, gekoesterd en erg gesmaakt  …

dynamiek van een aangekondigde burn-out

Hoe paradoxaal en wrang het mij allemaal in de oren blijft klinken. Die titels van artikels en boeken, de uitspraken over burn-out: “Dynamiek van een aangekondigde burn-out.” “Hoe een inhoudelijk conflict een relationeel conflict wordt.” “To be burn-out one has to be on fire first.” “Hoera. Ik heb een burn-out.” “Help, mijn batterijen lopen leeg.”…