1 ~ bijgeloof

ze stopten hun hele hebben en houden in een zwarte deux chevaux en reden naar het zuiden onderweg kregen ze pech mariage en panne ~ “ik had je nog gezegd geen zwarte eend te nemen” zei zij “het ligt niet aan de geit” zei hij ~ zelfs en France vind je geen postkaart van een zwarte 2CV…

geluk is overal

Ik schreef het hier al eerder. Ik ben fan. Fan van An Olaerts. Vooral van haar columns in dS die om de veertien dagen het weekend inluiden. Ze heeft een vlotte pen, heel veel zelfrelativering en een scherp oog voor kleinmenselijke trekjes (van haar man als spondeligger bijvoorbeeld). Humor en hilariteit verzekerd. En niet-alledaagse beelden….

de brief

Hij is er. Met enkele maanden vertraging weliswaar, maar toen we terugkwamen van vakantie lag hij in de brievenbus. Op zijn rug. DE BRIEF. Een witte, langwerpige envelop mét venster en het bekende logo bovenaan. Vijf kantjes, boordevol woorden. Wie de komende minuten lyrische of romantische ontboezemingen verwacht of bloedstollende passages en onverwachte wendingen hoopt te…

een ander ritme

Niet vliegen maar fladderen. Dat is wat vakantiedagen zouden moeten doen. Gewoon even blijven hangen boven het veld met zonnebloemen en wat vrolijk op en neer bewegen. Een beetje vlinderen of dartelen. Licht en speels. Zonder hartritmestoornis. Want ook dat heet fladderen. Het snelle, ritmische samentrekken van kamers en boezems. Van vleugels die heel/te snel…

raamfoto’s

  Als ik in de Cloud door mijn fotoalbums blader, stuit ik op een bizarre rist foto’s van ramen en deuren. Een psychoanalyticus heeft daar mogelijk een kluif aan. Iets met grenzen en vrijheid of controle houden en toch loslaten of zo. Misschien draagt dergelijke afwijking zelfs een naam. Maar ik hoef alsnog geen therapie,…

in het spoor van Peter Mayle

Het moet in 2002 geweest zijn dat we voor het eerst met z’n allen – met zeven in ons busje – naar Zuid-Frankrijk reden. Omdat ik graag voorbereid ben op wat komen gaat, neusde ik urenlang in de Groene Michelin, op zoek naar dingen in de buurt van ons vakantiehuis die we absoluut gezien moesten…

trouvailles

Niet alleen een weekje azuurblauw is uplifting. Ook de hebbedingetjes waar je op stuit als je er niet naar op zoek bent of de parels van uitzichten of plekken die je onverwachts voor de voeten vallen. Zomaar, out of the blue. Trouvailles, om het met een Frans woord te zeggen. Ze pinnen zich vast in…

zoveel tinten blauw

We zijn terug in België. Veilig en wel. Blij van de andere zonen terug te zien, want voor het eerst was alleen zoon vier met ons mee en dat was best even wennen. Opgelucht en blij dus, maar ook een tikkeltje triest. Want het was weer een leuke vakantie. En dan lijkt de tijd nog…

“wees elke dag een aardbei: …”

Ik heb niet zoveel vrienden op Facebook. Enkele tientallen en daar ben ik heel tevreden mee. Goede vriendinnen, wat neven en nichtjes, een handvol bloggers en een stuk of drie bedrijfjes. Op Facebook ben ik vooral lurker. Ik gooi er zelf dus niet zoveel op. Omdat ik niet de behoefte heb om elke uitstap, nieuwe…

kwam een vrouw bij de dokter

Wachten in een wachtzaal is niet mijn favoriete bezigheid. Zeker niet als je een afspraak had en blijkt dat de vrije consultatie zo lang is uitgelopen, dat je dus toch gewoon je beurt moet afwachten. Afspraak of niet. Als het lang duurt en je alle overjaarse boekjes die niet over auto’s en mode gaan al…