zondag met Dennis

het waait, het rammelt het loeit en het knapt; uit een foto stijgt rust op Met dank aan mijn Facejaardag die deze foto in herinnering bracht. Ik nam ‘m een jaar geleden in het Park van Tervuren. Op een koude, maar volstrekt blauwluchtige dag. Van wind was toen geen spoor.

zeswoordverhaal: balans

nauwgezet weegt poëzie haar woorden af Zeswoordverhaaluitdaging van een doldrieste Marion. 😉

winterblues

hangende kopjes lijdzaam knikkend ~ een reverence voor de late luimen van het winterheertje En luimen heeft ie. De voorbije twee uur ging het hier van regen naar zon en van donkergrijs over blauw naar hagelwit. Het lijken wel maartse buien en aprilse grillen bij een temperatuur van begin februari. Met amper 4° zitten we…

januari in abc

Aangetekende brieven: niet mijn favoriete, maar meestal wel een effectieve bezigheid. Ook nu. Een klachtenbrief naar de Watergroep en binnen de week werd een scheve situatie in ons voordeel recht getrokken. Blogtijd: die was er nog maar eens te weinig. Werkpunt! Cake en andere zoetigheid: op grijze dagen biedt koffie troost en iets lekkers erbij…

de toekomst is nu

als morgen in het nu is en gisteren in vandaag wolkt alles in mekaar ~ rijgen dingen zich aaneen met veters van geheugen ~ jij wist je nachtmerries en kleurt je dromen in ~ met krijtjes van pastel   De Toekomst is Nu is het thema van de Poëzieweek die gisteren begon.

het gouden randje

  de dag ging aan de haal met het gouden randje van de waterkant    

Een perfect geregisseerde scheiding

Een perfect geregisseerde scheiding, zo noemt onze krant de liefdesbreuk tussen Koen Wauters van Clouseau en zijn vrouw Valerie De Booser die BV-minnend Vlaanderen zaterdagavond deed opschrikken. Ik verslik me bijna in mijn koffie. Een perfect geregisseerde scheiding? Laat een emotioneel en pijnlijk iets als een scheiding zich überhaupt regisseren? En op een perfecte manier?…

omdat het past bij de dag

“yesterday — I was the moon today — just an eclipse something in me travels; some days it’s to the dark some days it’s to the light” – Noor Unnahar, in Yesterday I Was the Moon –   20/1/2020  Blauwe Maandag foto via Google Images   “

Zomaar een dag

Voor duizelingwekkend groot verdriet bestaat geen medicijn. want we weten maar beseffen niet hoe onvoorstelbaar kwetsbaar wij wel zijn (uit Wat nog komen zou, Bart Peeters en Ronny Mosuse) Het is één van de eerste liedjes na de wekker. De ochtend dempt verdriet dat niet overgaat. Verdriet om vriend en broer Robert Mosuse die al…

een koude douche … het vervolg

Op een winderige dag in november postte ik dit logje. Daarom, voor onze annalen en voor wie het interesseert, vandaag een update van hoe het nu verder moet met dat gekrompen zorgbudget voor zoon vier. Wel, euhm, het is zoals het is. Tenzij we in beroep gaan – ik moet eigenlijk zeggen ‘gingen’, want de…