tussen zomertenen

vakantieplannen languit in het water ~ stuivende beelden als zandkorrels tussen zomertenen ~ ik vang ze en schrijf ze weg in pastel

zomerse avonden

het huis was stil, de wereld kalm, een lezer werd boek en zomernacht ( vrij naar Wallace Stevens) Laatst las ik het gedicht ‘The House was Quiet and the World was Calm’ van Wallace Stevens. Het riep een vredig tafereel op aan het einde van een zwoele dag. Een terras, Long Island-stijl, bij valavond, de…

Met stip het mooiste …

… kevertje (al is een meikever natuurlijk ook niet mis), het lieveheersbeestje. En er zitten er hier nogal wat. Misschien als natuurlijk wapen tegen het legioen bladluizen op de rozenknoppen. Ik weet het niet. Het is alleszins een dankbaar onderwerp om de mogelijkheden van mijn nieuwe compactcamera (een vroeg verjaardagscadeau van de echtgenoot) uit te…

foto’s

knipjes in de tijd gedecimeerd tot het object in het brandpunt al het overige volgt maar lang niet zo vanzelf als het blad de wervelende wind een met Snapseed geblurde foto van de Lensroos Bouquet parfait in onze tuin

een herenleven

wat voorafging … In het holst van de nacht slaat mijn lijf aan het waken. Het is welgeteld 11 minuten over 1 als ik om een onduidelijke reden wakker schrik. Ik voel met mijn hand tot waar de echtgenoot rustig ligt te slapen. Verder is het zo stil als een nacht kan zijn. Als er…

een eerste fluisterbrief

Lieve lezer, Het liep al tegen elven toen de postkoets met het roodzwarte logo vanochtend de steile straat kwam afgedokkerd en halt hield voor ons huis. Tussen de woendagse stapel brieven sprong de lange, gele envelop meteen in het oog. Op de voorzijde prijkte, in een handschrift uit lang vervlogen tijden, voorwaar mijn eigen naam…

dat ding met veertjes

Het rosse gras rond de droogspin lag bezaaid met jonge, muisgrijze veertjes. Wat verderop een donkere schim. De trieste rest van wat gisteren nog tweette en ‘vogel’ heette. Koudweg gepakt door één van de katten uit de buurt. Wat heb ik die beesten al verwenst! Het is niet eerlijk. Als ik daarover calimerogewijs mijn gal…

huismusgewijs

Vrijdagavond en weer slaan we een week om. Na twee dagen in overwegend grijs valt elk kleurverschil op. Een gelige filter trekt over het avondlicht. Sfumato in sepia. De dampende kruinen lijken niet meer van deze wereld en er hangt onweer in de lucht. Op de leipannetjes van de houten aanbouw klinkt geroffel maar veel…

in het nu

een wind steekt op en blaast het bootje weg van het strand; elk vroeger lost op en wensen voor later hangen in zilte zeilen Foto genomen op een zonnige dag rond Hemelvaart 2018, ergens tussen Breskens en Groede in Zeeland. De Japanse dichtvorm heet tanka.