Ondertussen …

zit zoon vier al 8 weken onafgebroken in zijn zorgbubbel. En tegen onze verwachtingen in nog altijd in goede doen. Twee keer per week kunnen we enkele minuten skypen. Dan lacht hij, speelt hij een rondje kiekeboe, waarna hij weer uit het beeld stapt of in de verte staart. Vanaf deze week mogen we een…

Wat als …

… je op een mooie lentedag wakker wordt en een heel ander soort ouder moet zijn dan de dag voordien? Voor miljoenen ouders op diverse breedtelijnen van Moeder Aarde is dat een nieuwe, deels gevreesde en vaak ongemakkelijke realiteit. Plots, of ze willen of niet, moeten ze meer dan ooit thuis tijd doorbrengen met hun…

zo was het weekend

Bakken zon, geen streepje regen en een uit de kluiten gewassen wind deelden hier de voorbije week de lakens uit en dat zie je. De grond is droog als kurk. Op de beek achter het huis moeten flirtende en moederende eenden het stellen met water van amper drie vuisten hoog. Ik breng een zoveelste koffer…

een begeester(en)d project

Ook de media zoeken dezer dagen koortsachtig naar gouden randjes. Via drones, camera’s, smartphones of gewoon letters op papier realiseren ze een wat ondergesneeuwde missie: ons lichtpuntjes bezorgen in het beklemmende coronadonker. Vanochtend bleef mijn oog hangen bij een klein berichtje in de krant, onderaan bladzijde D2 . Over Sanne De Wolf, kunstenares en nomade,…

zomerzicht

venster op de zomer: alles kan nog maar wellicht ook niet Ik haal de auto van stal voor een ritje naar de zorginstelling waar zoon vier nu al bijna vijf weken verblijft. Het zomert in Zuid-Dijleland. De akkers op het plateau van Duisburg liggen er netjes bewerkt maar kurkdroog en stoffig bij. Rondom straalt de…

een ander soort Pasen

weids woelt het water de zeese lucht zilt en zout kust in quarantain’ Was de tijd pre- of postcoronaal, dan waren we nu ongeveer op uitstap in een straal van enkele honderden kilometers rond onze Zuid-Dijlelandse heimat. Naar Giethoorn bijvoorbeeld. Of naar Trier, zoals vorig jaar. Naar de Franse Opaalkust of naar Zeeland, waar ik…

porfieren huwelijk

en zo vieren we in zaterdagse paasstilte ons huwelijk van porfier Anders dan gedacht en met een minimale bezetting, maar onder een stralende lentezon, mét een bloemetje (in de kleuren van het bruidsboeket van 33 jaar geleden 🙂 ) en een feestmaal in onze eethoek. Porfier is naar verluidt een natuursteen met ongelijke korrels, wit…

buitengewoon (leven in coronatijd)

Als we niet beter wisten, zouden we geloven dat deze tijd één langgerekte vakantie was. Gezegend met stralend lenteweer en een zee aan vrije tijd. Genietend van kommerloze rust. Samen in en om ons kot. Maar, ook al voelt het bij momenten zo, dat is het natuurlijk niet. De programmeerstage van zoon vijf loopt gewoon…

groener wonen II

Met oorbeschermers op zijn hoofd en een ronkende heggenschaar in de hand doorboort de echtgenoot de goedeweekse mist. De tuin is in nevelen gehuld en het is ongeduldig wachten op de beloofde zon. Die hebben we nodig. En niet alleen voor de kleur en een boost in ons humeur. Maar ook voor ons groenplan en…

groener wonen I

We wonen weer wat groener en dat mag je letterlijk nemen. Na mijn blogpost van vier dagen geleden, vloog ik, vroeg uit de veren, in de verfkleren. De groentinten die ik vorig jaar voor de achterhal – door de Engelsen zo mooi ‘mudroom’ genoemd – uitkoos, bevielen niet. De donkere tint oogde meer grijs dan…