een herenleven

wat voorafging … In het holst van de nacht slaat mijn lijf aan het waken. Het is welgeteld 11 minuten over 1 als ik om een onduidelijke reden wakker schrik. Ik voel met mijn hand tot waar de echtgenoot rustig ligt te slapen. Verder is het zo stil als een nacht kan zijn. Als er…

van de hak op de tak

Misschien heb ik deze foto al eens gebruikt. Ik nam hem vier jaar geleden in het Meerdaalwoud, even nadat ik zoon vijf naar zijn hogeschoolcampus had gebracht. De dreef door het bos is van daaruit de kortste en mooiste weg naar huis. Het is alsof je er door een kathedraal van bomen rijdt. Dwars door…

buitengewoon (leven in coronatijd)

Als we niet beter wisten, zouden we geloven dat deze tijd één langgerekte vakantie was. Gezegend met stralend lenteweer en een zee aan vrije tijd. Genietend van kommerloze rust. Samen in en om ons kot. Maar, ook al voelt het bij momenten zo, dat is het natuurlijk niet. De programmeerstage van zoon vijf loopt gewoon…

zorg(en) in coronatijd

vrijdagavond 17 maart 2020 We zitten met z’n allen nog maar net in deze nieuwe tussentijd als het “you’ve got mail”- belletje op mijn smartphone pingt. Een mail van de directie van de zorginstelling en het zorgmanagement. Ik krijg kippenvel. De door te hakken knoop snijdt even de adem af. We moeten nú kiezen. Zoon…

maar de lente wist van niets …

het was 11 maart 2020 en de straten waren leeg de winkels zaten op slot en geen mens hing nog buiten maar de lente wist van niets de bloemen bloeiden de zon scheen de zwaluwen keerden terug en de lucht kleurde rozig blauw ’s ochtends werd het brood gekneed de donuts werden gebakken de duisternis…

eindelijk

There’s a place up ahead and I’m goin’Just as fast as my feet can fly Creedence Clearwater Revival Eindelijk is ze nog eens op het appel. De zon. Stralend aan een staalblauwe hemel met hier en daar een wolkje wit. Ik breng zoon vier naar de zorginstelling en besluit het inclusiepad af te lopen. Of…

gekoester en gesnoezel

Had ik de Snoezelmobiel* van Casa Magnolia zien staan, dan had ik waarschijnlijk geweten waar ik moest zijn. Ik zag ‘m echter met geen ogen. En ook de pijltjes niet. Er zou nochtans regionale pers zijn, was me gezegd. En een handvol notabelen. De dame in het voorgeborgte van de Engelenburcht hoorde het in Keulen…

winterblues

hangende kopjes lijdzaam knikkend ~ een reverence voor de late luimen van het winterheertje En luimen heeft ie. De voorbije twee uur ging het hier van regen naar zon en van donkergrijs over blauw naar hagelwit. Het lijken wel maartse buien en aprilse grillen bij een temperatuur van begin februari. Met amper 4° zitten we…

januari in abc

Aangetekende brieven: niet mijn favoriete, maar meestal wel een effectieve bezigheid. Ook nu. Een klachtenbrief naar de Watergroep en binnen de week werd een scheve situatie in ons voordeel recht getrokken. Blogtijd: die was er nog maar eens te weinig. Werkpunt! Cake en andere zoetigheid: op grijze dagen biedt koffie troost en iets lekkers erbij…

Een perfect geregisseerde scheiding

Een perfect geregisseerde scheiding, zo noemt onze krant de liefdesbreuk tussen Koen Wauters van Clouseau en zijn vrouw Valerie De Booser die BV-minnend Vlaanderen zaterdagavond deed opschrikken. Ik verslik me bijna in mijn koffie. Een perfect geregisseerde scheiding? Laat een emotioneel en pijnlijk iets als een scheiding zich überhaupt regisseren? En op een perfecte manier?…