Fall!

tamme kastanjes en bomen die loslaten … herfst op een bedje Herfsttafereel in de tuin. 🙂    

lenige landschappen 2 ~ Zuid-Dijleland

in dit land van Laan en Voer, Ijse en Dijle plooien heuvelkammen als krolse ruggen ~ tussen bossen en een eeuwenoud Kolenwoud ~ glooiende velden die opbollen en zich weer intrekken,  een langzaam ademende buik ~ heupwiegend wriemelen waters zich een weg van bron(netjes) naar mond-ing ~ en over de ochtend rekt het land zich…

nog eens een ‘as we speak’

Lang geleden dat ik nog eens een ‘as we speak’ over blogland blies. Een ideale format om wat losse krabbels uit hoofd en vingers te schudden. Om te beginnen over het weer. Want buiten is het koud. De tweede ochtend op rij al. De buitenthermometer op het terras gaf gisteren amper 2°C aan.  (voorbarig koud voor…

Anna roeit al eens tegen stromen in

Zeker als het over eten gaat. Want ook al sta ik open voor culinaire hypes en nieuwe producten en kook ik geregeld vegetarisch, toch hou ik vast aan lekkere klassiekers uit grootmoeders keuken. Net daarom kwam het volgende bericht binnen als een jobstijding. “We eten amper nog vol au vent, laat staan fricandeau met krieken….

de trouwzaal

~ een plek waar lief en lief, om-ring-d door hun (ge)liefde(n), huwen ~ Foto van de neo-gotische zaal waar zoon één en zijn ge-lief-de trouwden. De foto is ietwat wazig, maar dat waren mijn moederogen ook toen ik ‘m nam. 😉  

zeswoordverhaal: zee

Niet iedereen gaat recht door zee.      Restfoto (Cadzand, mei 2018) met onderschrift in het kader van de zeswoordverhaal-uitdaging op Doldriest.    

Plaats zat …

… dezer dagen. Om te beginnen, op het pad. Want …   met bermen netjes geschoren kunnen er weer twee naast mekaar: mijn wandelende ik op rechts en daarnaast een zee van ruimte voor de rest. Dacht ik … tot een mannelijke fluoloper vond van niet, net als een fietser met bel noch stem, de…

van waar je zit in de schaduw …

to sit in the shade on a fine day and look upon verdure is the most perfect refreshment ~ (Jane Austen in Mansfield Park) Ik boom nog even door op het logje van gisteren. Op de eenvoud die geen meervoud heeft. En dat ook niet hoeft. Want eenvoud is vaak meer dan genoeg. Zoals in…

eenvoud heeft geen meervoud

Soms zit er nog een mini-orkaan in mijn hoofd. Zo één die draait en spint en ter plaatse trappelt. Die flarden van gedachten tegen mijn hersenpan gooit en dan weer naar achter zuigt. Naar de stilte in het oog. Ze komen in vlagen en in golven. Nu eens rustig kabbelende, dan weer heftig opstuwende. En…

Anna las het nieuwste van Hosseini

Boeken van Khaled Hosseini schieten wat mij betreft altijd raak. Misschien door hun prikkelende stijl. Door een verteltrant die in traankanalen sijpelt. Soms zelfs kleine waterwegen doet ontstaan (maar dat kan ook aan mij liggen uiteraard). Misschien door de hallucinante onvoorstelbaarheid van verhalen over een vlucht. De glimp die je opvangt van wat leven te…