61 ~ een peperkoekenhuisje

Met de restfoto’s van vandaag neem ik een kaartje ‘retour in de tijd’. Een treinreis naar 1785 met één tussenstop: onze driedaagse in Versailles afgelopen augustus. Op dag één wandelden we door de imposante Franse tuinen achter het paleis. We genoten van weidse uitzichten en verborgen tuinkamers, van het strak onderhouden formalisme, van structuur en…

met zoon vier naar de tandarts

Ook al laat het draaiboek zich tot detailhoogte raden, toch moeten we met zoon vier langs de raadpleging tandheelkunde in het UZ Leuven. Om daar te horen wat we eigenlijk al weten: dat de verzorging van zijn gebit alleen onder algehele narcose kan. Het was vanochtend niet anders. Omdat de echtgenoot al vroeg aan de…

paddenstoelentijd

Ik zag er al ettelijke op Facebook en Instagram passeren. En ook op blogs en ‘in de boekskes’. De prachtigste paddenstoelen ooit. Gevonden langs de kant van de weg, verscholen in het bos of open en bloot in een wei. Zorgvuldig gefotografeerd met Canons en lenzen, reflectieschermen en filters, statieven, macro’s en zelfs nevelspuiten. Geen…

een antwoord met vertraging

Waarom steken we het puntje van onze tong uit als we een priegelig handwerkje doen? De vraag van gisteren woog te licht vergeleken bij het nieuws van de geboorte. Net als mijn hoofd. Het ging aan het zweven. Het lag in de lappenmand. Warm toegedekt onder een wiegdekentje. Niet in staat ook maar iets zinnigs…

met zomer in het hart en herfst al aan je voeten

tussen de bomen hangt mist als wangen. ik sla ze wakker, net als de kraakverse draden die als suikerspin aan mijn neus en bril kleven. kilte om-arm-t me en onder mijn voeten barst jammerlijk een slakkenhuis. het boompje op het terras draagt nog even vrucht: drie groenrijpe olijven met een vervlogen zomer in het hart  …

60 ~ Anna kijkt omhoog

Als je klein van gestalte bent, moet je wel. Je kunt niet anders. Ik doe het al mijn hele leven. Voor van alles en nog wat. Om mensen en mooie dingen. Want als ik op mijn ooghoogte blijf, mis ik de helft. Of zelfs meer. En dus kijk ik omhoog. Heel vaak en soms ook…

Nevelland

en toen de nevel ’s ochtends opkwam,  raakte Dijleland ver-dicht tot Nevelland  

de regenboog

geluk is iets kleins om op te knabbelen terwijl je in de zon zit (naar Jean Giraudoux uit het boekje Elke dag een beetje geluk.) Maandagochtend half tien. Zoals elke maandag breng ik zoon vier naar de dagopvang in de zorginstelling niet ver van ons huis. Een plek middenin de velden, op een rustig, Brabants…