er zijn nauwelijks woorden voor

Midden het zoeken naar zin in onze tijdelijkheid, slaat zinloosheid weer genadeloos toe. Van Christchurch – what’s in a name!? – tot Utrecht doet wapengeweld slacht-offers en hun geliefden schrijnen, wordt haattaal verknipt, gedeeld, herhaald en zelfs belichaamd. In naam van wie? Van wat? En wij maar dromen van een wereld als veilig schrijn van verbindend samen-zijn.  …

een woensdagse plog

Tussen pakkende stiltemomenten en droeve herdenkingen door is dit een doodgewone, doordeweekse dag. Zo’n dag om met beide handen vast te pakken en niet meer los te laten. Klein geluk dat ik vang in weinig woorden en veel beeld. Het begon vanochtend thuis, in alle vroegte. Toen de echtgenoot vertrok, volgde een uurtje ochtendgymnastiek. Een…

de Goede Week

Het was dinsdag een beetje zoals op 9/11. De ravage, de chaos, het ongeloof, de surrealistische sfeer, de verslagenheid … De berichten die uitdijen als bloedvlekken op een laken en een explosie uitroepen tot ramp. Lokaal, nationaal, internationaal. 3/22, een dag die in ons geheugen gegrift zal staan. Het was nochtans het begin van de…