Anna zag de Verdronken Zwarte Polder bij grijsweer

    Zo oogde het daar op zondag: grauw en kleurloos als een drenkeling die levenloos aan land lag, geborgen onder een zompig grijswollen deken. Een aan-wakker-ende wind vernevelde zilt zeewater op onze aangeslagen brilglazen en vertroebelde het zeezicht. De Polder mag dan al een rouwband dragen, niet de schapen: zij graasden rustig voort, ongewild helemaal ton-sur-ton….

een zondagse e.d.i.t. van vergankelijkheid

ook dit is herfst: een ochtendlijke samenscholing in de tuin van een uit de kluiten gewassen klas jong geweld in verenuniform, een leger recruten dat snaterend samentroept tussen blad en gras. schuinsmarcherend links rechts links rechts tot aan het tuinhek waar rusteloze vleugels worden uitgeslagen. klapwiekend verstrijkt zo de tijd en blijven doen zij nooit…

Tanka anders

Mijmeren op zondag met een tanka anders. Een tanka is een lyrisch Japans gedicht uit de vijfde eeuw dat bestaat uit vijf regels van 5,7,5,7 en 7 lettergrepen. Een kort gedicht waarin gevoel en natuurimpressie elkaar raken of met elkaar samenvallen. Ik maakte van de lettergrepen woorden. Want dat mag. Met dank aan een alerte…