narcistische woede

vanuit de leegte waait ie aan, opvliegend als mistral. zand stuift, schuurt,  snijdt door merg en ziel. stil sla je een wikkel om je heen.

zoveel tinten blauw

We zijn terug in België. Veilig en wel. Blij van de andere zonen terug te zien, want voor het eerst was alleen zoon vier met ons mee en dat was best even wennen. Opgelucht en blij dus, maar ook een tikkeltje triest. Want het was weer een leuke vakantie. En dan lijkt de tijd nog…