in een romantische bui

een oud prieeltje  en wij daaronder, in een  tuin vol poëzie ~~ gazebo dreaming: two souls and a starry night, the winds whispering  

over touwtjes die je wel of niet in handen hebt

En weer gingen de dagen van het weekend open en te snel weer dicht. Als optrekgordijnen tussen ochtend- en avondstond. Ik was het (meestal) die aan die touwtjes trok. Letterlijk toch. Om licht binnen te laten en het donker buiten. Figuurlijk gezien, liggen de dingen soms anders. Want lang niet alles en lang niet iedereen…