Anna zag de Verdronken Zwarte Polder bij grijsweer

    Zo oogde het daar op zondag: grauw en kleurloos als een drenkeling die levenloos aan land lag, geborgen onder een zompig grijswollen deken. Een aan-wakker-ende wind vernevelde zilt zeewater op onze aangeslagen brilglazen en vertroebelde het zeezicht. De Polder mag dan al een rouwband dragen, niet de schapen: zij graasden rustig voort, ongewild helemaal ton-sur-ton….