gevers, nemers en meanderende grenzen

“Givers need to set limits because takers rarely do.”

Rachel Wolchin

Waarom het zo moet zijn, vroeg een Facebook-connectie zich gisteren af. Waarom we altijd vinden dat gevers, pleasers en (hoog)sensitieven grenzen moeten stellen en spaarzaam moeten leren zijn met wat ze aan wie geven en hoeveel? Waarom we hen altijd waarschuwen op tijd stop te roepen en afstand te nemen? Of hen voorstellen in therapie te gaan en aan zichzelf te werken? Om zich te leren wapenen? Waarom blijven we maar herhalen dat zij goed voor zichzelf moeten zorgen?

En de anderen dan? Alsof anderen automatisch volgen als je dat bovenstaande allemaal doet. Sommige mensen doen dat gewoon niet. Nooit. Ze kunnen het niet of erger nog, ze willen het niet. Op je werkplek niet, in je familie niet, bij je buren niet … . En dus vroeg diezelfde dame op Facebook zich af waarom we de dingen niet eens omdraaien. Waarom richten we onze pijlen en goede raad niet een keer op wie systematisch te veel vraagt? Op wie neemt en neemt en weinig of niets teruggeeft? Waarom zijn er geen cursussen voor diegenen die in het gewone dagelijkse leven de grenzen van hun ouders of kinderen, collega’s, vrienden of kennissen niet respecteren? Voor hen die telkens opnieuw jouw of mijn grenzen negeren, er met beide voeten bovenop gaan staan of er ostentatief over-heen stappen en ons zo bij manier van spreken ver-trappelen?

Ik snap waar die dame mee zit. Ze heeft een punt. En ik soms een punthoofd. Want op sommige dagen blijven die vragen ook in mijn hoofd hangen. Als een wurm. Die zich in allerlei bochten van mijn gedachten wringt. En nadenkt over het waarom en hoe daar op de best mogelijke manier mee om te gaan.

Ik vind het antwoord niet. Tenzij een zeer drastisch dan. Maar dat is een andere quote. Vers geplukt van Pinterest.

“Sometimes you have to give up on people, not because you don’t care but because they don’t .”

37 gedachtes over “gevers, nemers en meanderende grenzen

  1. Dit zou gewoon moeten opgenomen worden in de eindtermen van de middelbare school. In een vak als godsdienst of zedenleer moet dat toch in te passen zijn?
    Ik voel me zelf al te vaak vertrappeld. Als het beleg tussen de sandwich. En bijten dat ze doen langs beide kanten…
    Doe ik dat dan mezelf aan?

    Liked by 2 people

  2. Ik ben 300% akkoord.

    Ik vraag me soms af of dit te maken heeft met een TEveel of tekort aan zélfvertrouwen? Waardoor een soort van spontane dominantie bestaat,

    Te zelfzeker geeft nooit een fijn gevoel. Dan voel ik mezelf nog meer onzeker…. (en in hun ogen zwak…)

    Liked by 1 persoon

    1. Goede redenatie oma baard en goede stelling Anna. Ik denk dat ik weer ga voor de gulden middenweg. De mensen die vanwege een dominante houding over een ander heen walsen daar mag zeker wat aan veranderen, maar van de andere kant moet je genoeg van jezelf houden om een ander niet over je grenzen te laten gaan, maar dat vind ik zelf ook heel erg moeilijk.

      Liked by 1 persoon

  3. Dat deed me denken aan gisteren… We waren in Vlissingen waar het standbeeld van Michiel De Ruyter staat. Michiel was een heldhaftig zeevaarder en veroveraar. Momenteel is er echter een heel gedoe in Nederland over het feit dat Michiel misschien wel aan slavenhandel deed. Mogelijks moet om die reden zijn mooie standbeeld verdwijnen…
    Ik vind van niet. Het verleden bekijken met de ogen van nu is altijd lastig. Liever zou ik zien dat men het heden bekijkt. De slavernij van nu. Want dat is wat er aan de hand is. Sommige mensen worden zodanig geclaimd dat ze eraan ten onder gaan. Vervolgens krijgen ze de stempel overgevoelig…
    De slavendrijverij had je echt niet enkel en alleen in het verleden. Veel mensen worden momenteel nog echt misbruikt. Gevoelig zijn we allemaal. De een al wat meer dan de ander. Daar moet men eens gaan over nadenken. Dus ja, ik vind ook dat men hier weleens de zaak mag bekijken vanuit een ander standpunt. Interessant voer voor discussie deze blogpost!

    Liked by 2 people

  4. Goh dit doet me wel nadenken, zo waar… twee geweldige quotes trouwens.
    Hier ben ik echt op gebotst en ben nog steeds aan mezelf aan het werken en ik merk dat het wel lukt, maar toch soms heel erg moeilijk blijft zeker als je merkt dat de andere partij zich werkelijk van geen kwaad bewust is. Best frustrerend zo af en toe.

    Liked by 1 persoon

  5. Goh zo waar wat die dame aangaf. Waarom moeten wij eigenlijk onze grenzen met hand en tand verdedigen terwijl je net zo goed van diegenen die erover gaan mag verlangen dat ze die respecteren. Maar goed het is niet anders zeker …

    Liked by 1 persoon

  6. Jezelf wegcijferen
    omdat anderen
    op je rekenen
    Op zich
    een positief punt
    of karaktertrek
    Totdat je op
    een negatief saldo uitkomt
    Het energie kost
    en het zich niet terugbetaalt
    In geld, tijd, energie en
    dankbaarheid
    Hopelijk betaalt het zich
    ooit eens terug…

    Liked by 1 persoon

  7. Ik denk dat mensen die alleen maar nemen, daar doorgaans geen last van hebben en dus ook geen behoefte hebben zichzelf te verbeteren. En dat het dus veel gemakkelijker is om gevers aan te raden wat assertiever te zijn, dan om nemers proberen te veranderen. Zoals ik indertijd eens bij de schoolpsycholoog moest komen omdat ik gepest werd, maar de pesters (bij mijn weten, in ieder geval niet zo publiekelijk als ik) niet werden aangesproken. Alsof degene die het meeste last heeft van een probleem, er ook de oorzaak van is.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s