Anna roeit al eens tegen stromen in

Zeker als het over eten gaat. Want ook al sta ik open voor culinaire hypes en nieuwe producten en kook ik geregeld vegetarisch, toch hou ik vast aan lekkere klassiekers uit grootmoeders keuken. Net daarom kwam het volgende bericht binnen als een jobstijding.

“We eten amper nog vol au vent, laat staan fricandeau met krieken. … We denken dat het te moeilijk is of te ongezond.” (Het Laatste Nieuws, 14 september 2018)

Zonde vind ik het dat Vlaamse klassiekers als frikadellenkoek en koninginnehapjes – niet toevallig twee van de meest ‘gesmaakte’ gerechten hier in huis – met uitsterven bedreigd worden. En om de verkeerde redenen eigenlijk. Want moeilijk zijn ze echt niet en ongezond – mits de juiste keuzes van ingrediënten – al evenmin. Het enige wat je nodig hebt is wat extra kooktijd én een snuifje liefde voor het kokerellen.

Dat snuifje heb ik met de paplepel meegekregen. Mijn meter – de bomma – maakte ketels van de heerlijkste vidé als de familie met Nieuwjaar of Allerheiligen bij haar verzamelde. Mijn moeder maakte er een generatie later een snelle en met curry gepimpte versie op basis van kippenfilet van, maar ik keerde weer terug naar het origineel. Niets zo sappig, succulent en smaakvol als mals, in bouillon gekookt kippenvlees dat je met je vingers uit mekaar trekt. 🙂

Huisbereide vol au vent komt hier doorgaans zo om de twee à drie weken op tafel. Met zelfgetrokken bouillon van braadkip (soepkip is goedkoper, maar ook vaak taai en niet zo rijk aan vlees), zelfgerolde gehaktballetjes en verse champignons of hun broertjes uit blik (zoals op de foto). Om de saus niet te zwaar te maken, meng ik kippenbouillon met room van 7%. Uiteraard hoort daar ook een ”(communie)korfje’ – of een ‘(huwelijks)bootje’ bij, frietjes of puree en een traditioneel slaatje, idealiter (maar niet altijd) met zelfgedraaide mayonaise.

Smakelijk!


 

 

 

 

Categorieën:huis-tuin-keuken, losse gedachtenTags: , , , , , ,

annaberg

wifty op zoek naar schoonheid en positiviteit

37 Comments

  1. Heerlijke Vlaamse keuken! Ik maak het ook met enige regelmaat, net zoals jij met een braadkip kip en vers gerolde frikadellekes. En ik heb het niet van mijn moeder geleerd want dat was absoluut geen keukenprinses. Maar als je graag eet en graag kookt (zoals ik), dan komt zoiets vanzelf.

    Liked by 1 persoon

  2. Hmmmmm, dat klinkt heerlijk! En frikadellekoek met kriekskes, hoe lang zou dát hier al geleden zijn… De man en de kinders lusten dat niet (ik weet het, ze zijn gek) en dan komt dat dus zelden op tafel. Door deze blog zet ik het volgende week misschien wel eens op het menu!

    Liked by 1 persoon

  3. Hoor ik je nu “komen eten!” roepen? 🙂
    Ik eet overwegend vegetarisch de laatste tijd, maar in zoiets kan ik ongelofelijk veel zin hebben. Vanaf ik tijd heb maak ik een pot (met luie kipfilet wel). Mijn jongste zal ook niet rouwig zijn om een potje mee te nemen naar haar kot ook.

    Like

  4. Mmm, vol-au-vent, dat smaakt altijd! Vroeger dacht ik ook dat dat veel werk was, maar eigenlijk vind ik dat heel goed meevallen (al ben ik ook wel luier dan jij door voor kipfilet te kiezen). Frikadellen maak ik zelden zelf, deels omdat het gehakt hier in Zwitserland niet gekruid is en ik de ideale kruidencombinatie nog niet gevonden heb, deels omdat ik er teveel van geniet ze te eten bij mijn ouders. Ondertussen heeft mijn moeder daar vaste kost van gemaakt wanneer ik in België ben: met kriekjes of met puree en champignons in tomatensaus, mmmm 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.