Anna ging op citytrip: echo’s uit Trier 1

Als je mens en papier mag geloven, heeft Trier alles wat een moderne toerist zich wensen kan. Noem het en het is er.

Trier is bisschopszetel, centrum van cultuur, verkeer en economie in het Trierer Land, universiteitsstad, havenstad van de scheepsvaartroute aan de Moezel, standplaats van bekende industriële bedrijven, centrum van de wijnbouw en wijnhandel, winkelcentrum, toeristen- en congresstad. (tekst op het viertalig stadsplan dat we kochten bij het begin van onze citytrip)

Dat wilden we met eigen ogen dan wel eens zien. Ervaren of het waar is dat je er op wandelafstand door twee millennia goed bewaarde Europese geschiedenis kunt waren. En dus streken we er tijdens de eerste week van de paasvakantie twee nachten neer. Nadabei. (Zo heette trouwens het kleine, maar kraaknette guesthouse ‘Japanese style’ waar we verbleven. Slechts enkele voetminuten verwijderd van de befaamde Porta Nigra.)

Want als ik de Trierse relicten sterren zou moeten opspelden, zou de Porta Nigra er ongetwijfeld drie krijgen. Het bijna 2000 jaar oude gebouw is erkend als Werelderfgoed en heeft zijn naam niet gestolen. De buitenkant is echt een tint van zwart. Ooit een bleke zandsteen die de tand van de tijd en van de luchtvervuiling aan den lijve ondervond. Een imposant restant van wat ooit een 6-km-lange Romeinse stadsomwalling was.

Maar het was binnen dat het verleden echt begon te spreken. Letterlijk zelfs, want we liepen er zowaar een centurio tegen het lijf die op het punt stond een belevingsrondleiding te geven aan een groep Duitse scholieren. Zijn podium en attributen stonden en lagen klaar, terwijl hij liep te ijsberen van de zenuwen. Na zoveel eeuwen klaarblijkelijk nog niet op zijn gemak. 😉

Trap op, trap af ging het. Lopend door zalen en gangen. Onder de indruk van de architectuur. Hoe je met je oog langs de drie verdiepingen omhoog kunt glijden en opgaan in de hemel erboven. (Op de laatste dag was die zo mooi blauw dat we teruggingen voor zonnigere foto’s!) Onder de indruk van de sobere zalen, de houten vloeren en mooie plafonds, het Romeins plaveisel, het indrukwekkend steenhouwwerk, de prachtige motieven. Onder de indruk ook van het weidse uitzicht over de stad en het wemelen der bezoekers, ook al hing alles op dag één onder een grijs gordijn van miezerregen.

Eénmaal terug beneden namen we even de tijd voor het geprojecteerde levensverhaal van Simeon von Trier, een heremiet die zich in de 11de eeuw in een kleine cel liet inmetselen. Na zijn dood groeide de plek uit tot een bedevaartsoord. Simeon werd heilig verklaard en om hem ook in steen te blijven gedenken liet bisschop Poppo de stadspoort ombouwen tot dubbelkerk. Net als de kluizenaar werd de poort ingemetseld en vooral daardoor netjes bewaard voor vele nageslachten. Het zou duren tot na Napoleon vooraleer het antieke gebouw van zijn middeleeuws-religieuze pel ontdaan werd.

Nergens zag of voelde ik wat Hendrik Marsman voor ogen moet hebben gehad toen hij één van zijn dichtbundels Porta Nigra doopte: de zwarte poort als symbolische doorgang naar de dood.

Anno 2019 is het leven zelden bruisender dan rond die oude, Zwarte Poort in Trier. 🙂

20190411_121206

31 Comments

  1. Ooit in een ver verleden was ik er ook.
    Maar mijn geheugen laat me in de steek, wellicht moest ik toen meer op kinderen letten dan op de omgeving?
    Fijn om het hier dus eens te herbeleven in een boeiend verhaal.

    Liked by 1 persoon

      1. Ofwel waren we onderweg met leerlingen, met of zonder interesse 🙂 , ofwel met de eigen kroost, toen eigenlijk nog te jong, en met meer interesse in ijsjes en speeltuigen dan in gebouwen.

        Maar nu krijgen we tijd om in te halen, fijn toch!

        Liked by 1 persoon

  2. Wat een sfeervol verslagje! Ik was nog maar één keer in Trier en dat was een avondje rondwandelen nadat we een hele dag gefietst hadden, dus meer dan erlangs wandelen, hebben we bij dit gebouw (of andere) niet gedaan. Maar nu geef je mij zin om bij een volgend bezoek aan België daar een tussenstop te voorzien 🙂

    Liked by 1 persoon

  3. Ooit was ik er een paar dagen om te zingen met mijn koor. Ik vond het er prachtig mooi en ook de omgeving met de wijnbouw langs de Moezel. Ik ben benieuwd wat je nog meer beleefd en gezien hebt, want daardoor komen mooie herinneringen weer terug. Ja, dat verhaal van die ingemetselde….indrukwekkend.

    Liked by 2 people

  4. Mijn neefje ging met zijn klas Latijn naar Trier onlangs, hij toonde gisteren de foto’s. Ik had geen idee dat er zoveel Romeinse overblijfselen waren daar, ik moet er precies toch dringend eens naartoe 🙂

    Liked by 2 people

  5. Wauw, dat heb ik in 1991 dan wel gemist allemaal omdat we er niet in konden geraken. Prachtig en van Simeon van Trier had ik weleens gehoord, die naam, nu ik het lees, denk ik oh ja!

    Prachtig allemaal!

    X

    Liked by 2 people

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.