vind je meraki

Toen ik het woord daar zo zag staan, dacht ik nog: nog iets dat uit Japan komt overwaaien. Ik gooide er nog net niet een sneer van cultuurpessimisme achter aan. Zo van: we zijn hier aan het veroosteren dat het niet net is.

Een conclusie die op drijfzand rustte, zo bleek, want ‘meraki’ is niet eens Japans. Als ik klassieke talen had mogen studeren, had ik misschien geweten dat het Grieks is. Weer een gaatje in mijn cultuur dat gedicht is. 😉

SAMSUNG CSC

Want wat een schoon woord is MERAKI. Eéntje met een ziel erin. Tussen liefde en creativiteit in, scherend langs je puurste zelve. Je eigen meraki vinden, getuige zijn van een ander die het zijne of het hare vindt … .

Ik voelde het vanochtend, toen ik langs liep in een gloednieuw groen- en woonwinkeltje, niet ver van mijn oude (en enige) werkplek. Ik heb een zwak voor winkeltjes met mooie en lieve spulletjes. Ik word er bij manier van spreken lichter van. Gewoon al van het kijken. Genieten van hoe uitgezochte spulletjes geschikt worden tot tafereel, hoe ze ruiken, voelen en ogen, hoe hun kleuren en motieven samen passen, … . 20190426_152851De lieve dame achter de toonbank heeft haar meraki al een tijdje gevonden. Ze zit niet stil. Springt, vliegt en stuurt geregeld bij. Dat had ik al gemerkt toen ik er in de herfst een workshop bloemschikken volgde. En met haar nieuwe winkel heeft ze zichzelf heruitgevonden.

Na een kwartiertje snuisteren tussen al dat moois en enkele tientallen euro’s lichter, ging ik naar huis met een goodiebag – OOOH … dit ga je leuk vinden! – en een zak van Zusss vol zelfgekozen spulletjes. Thuis pakte ik ze één voor één uit en vond er … mijn Meraki. Een natuurlijke handzeep van Deense makelij in een ecovriendelijke dispenser. Die, na de fotoshoot voor dit logje, voortaan staat te blinken in de badkamer.

Telkens ik daar nu mijn handen was, kijk en klik ik erop. Meraki. Ik schuim de ziel uit mijn lijf, wrijf en spoel weer af in de hoop dat het water ook mijn creativiteit laat stromen. Met een overloop naar dit blog bijvoorbeeld. 🙂

20190426_103935

 

Categorieën:gdpr, het burn-out beestje, huis-tuin-keuken, losse gedachten, mooie plekkenTags: , , , , , ,

31 Comments

  1. Ik vind het een zaligheid om tussen winkelketens die wijd verspreid zijn zo’n kleine zaken tegen te komen. Hetzelfde met koffie/theehuisjes met zelfgebakken gebak op bloemen borden met gouden randen en retro aankleding. Mijn portefeuille zou daar ook onder lijden 😀.

    Liked by 1 persoon

  2. thegreenpetrolhead

    Zo’n feel good plekje! Alleen zit er telkens een duiveltje op mijn schouder om te fluisteren dat die leuke spulletjes te duur zijn. Op een dag had ik er genoeg van en trakteerde mezelf op een machtige geurkaars…. die nooit in huis geraakte want ze viel uit de verpakking in de garage en vloog in 1000 splinters op de vloer. Dat was beste een droevig momentje…

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.