een oud prieeltje en wij daaronder, in een tuin vol poëzie ~~ gazebo dreaming: two souls and a starry night, the winds whispering
een oud prieeltje en wij daaronder, in een tuin vol poëzie ~~ gazebo dreaming: two souls and a starry night, the winds whispering
i am water soft enough to offer life tough enough to drown it away Rupi Kaur Een zee van indrukken spoelt op mijn netvlies aan. Beelden van ver en nabij. En niet voor het eerst. De plassen in de Lommelse Sahara. Een zoon en … Lees verder déjà vu’s
de wolkenvanger sloeg veel wit aan de haak maar niet die ene zwaan Met dank aan een wolkenloze lentedag, Connecterra en zoon drie. 🙂
Het oudste en kleinste hondje van zoon twee en zijn geliefde is niet meer. Wat rest, ligt in hun tuin te rusten. Onder een vers aangeplant olijfboompje mét opschrift. Opdat ze verder kan leven. In hun verdriet zit symboliek. De kringloop van leven en dood. … Lees verder kringloopgedachte
verloren lopen in een oase van zand: woestijnervaring water achter ons, en sporen naar een uitweg: exodusverhaal Lentewandeling door de Lommelse Sahara. We lopen net niet verloren, zijn het uitgestippelde spoor even bijster, maar net als de zon door de wolken breekt, vinden we het … Lees verder dwars door de Sahara
Midden het zoeken naar zin in onze tijdelijkheid, slaat zinloosheid weer genadeloos toe. Van Christchurch – what’s in a name!? – tot Utrecht doet wapengeweld slacht-offers en hun geliefden schrijnen, wordt haattaal verknipt, gedeeld, herhaald en zelfs belichaamd. In naam van wie? Van wat? En wij maar … Lees verder er zijn nauwelijks woorden voor
… haar kleur sloop in mij laat niet meer los alleen dan als het witte laken van voorbij zijn eens mijn gezicht voorgoed bedekt … (uit: Als de magnolia bloeit – Laurens Windig) Niet toevallig, denk ik, als ik het stukje van Guinevere Claeys vanmorgen … Lees verder het voorbijgaan
donkere wolken drommen dreigend samen boven zee. grauwe golven volgen gedwee Wat een ‘latte karamel‘ op maandag al niet vermag! 😉 Morgen wordt een speciale dag. Dan rijden we naar De Haan aan zee. De echtgenoot strijkt er enkele dagen neer met het werk en … Lees verder karamellenverzen in het oog van de storm
Watervogels vliegen af en aan. Strijken neer in deze veilige haven voor rust en overschouwing. Met vleugels en instinct als drijfveren klapwieken ze door de ochtend. Ze geven me het nakijken. Want vanaf de kant lijk ik meer eiland nog dan hun geboomte in … Lees verder Throwback Thursday
reikhalzend en schoorvoetend als eerste liefde bedauwde kro-kusjes uit eigen tuin Vertraagd en later dan elders laten de bloembollen die we hier in het najaar plantten nu toch hun frisse kopjes zien. Zijn ze niet helemaal om te … zoenen? 😉
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.