kringloopgedachte

Het oudste en kleinste hondje van zoon twee en zijn geliefde is niet meer. Wat rest, ligt in hun tuin te rusten. Onder een vers aangeplant olijfboompje mét opschrift. Opdat ze verder kan leven. In hun verdriet zit symboliek. De kringloop van leven en dood. Ik vind het mooi.

Vanuit mijn luie zetel kijk ik op de bloesems bij de overburen. De jonge, witroze blaadjes steken mooi af tegen de blauwe lucht. Die vandaag vol lente hangt. Een hagelnieuw seizoen. Bloei. Altijd opnieuw. Jaar in, jaar uit een heen en weer. Ik vind het mooi.

Ik neem een foto en bij het herbekijken denk ik als vanzelf aan de retrogradegedichten die ik las. Bij Wizzewasjes en Grensgevallen. Gedichten die je in twee richtingen leest. Heen en ook weer terug. En telkens houden ze steek. Ik vind ze mooi.

En willen we dat niet allemaal? Dat de dingen steek houden, van waaruit je ze ook bekijkt? Dat het leven steek houdt. Vooruitziend én terugblikkend. Zou dat niet mooi zijn?

mag het?

gewoon een stralende dag

zonder mist of koffiedik

glashelder en loepzuiver 

– what you see is what you get –

ik zie bloesems tegen een lucht vol blauw

een vliegtuig trekt een witte lijn

de lente in volle vlucht

als pluisjes in een bries

bloemblaadjes dwarrelen kringelend neer

een vrij(e)dag

27 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Wat heb dat prachtig omschreven.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      O dankjewel. ☺

      Like

  2. ms schreef:

    Mooi én poëtisch!

    😉

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Met dank aan jou en Matroos Beek …

      Like

  3. omabaard schreef:

    Heel mooi. Wie weet waag ook ik ooit een poging?? Alhoewel…..
    Prettig WE.

    Dat doet pijn , een hond verliezen, ik herken het bij mijn zoon.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Moet je zeker doen. Ja, ze zijn er niet goed van.

      Liked by 1 persoon

      1. omabaard schreef:

        Ben je dar zeker van? 🙂 🙂

        Liked by 1 persoon

  4. Matroos Beek schreef:

    Wat mooi Anna! Het waait als een frisse lentebries van voor naar achter en van achter naar voor.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Dank voor dit mooie commentaar.

      Liked by 1 persoon

  5. perdebytjie schreef:

    Pragtig geskryf en lieflike lentebloeisels, Anna! Mooi gedagte om die hondjie te begrawe onder ’n olyfboompie.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Dankie Dina. Lief van je.

      Liked by 1 persoon

  6. Mooi en knap dichtwerk weer.
    Ik zou zeggen dat jouw vice versa vers nauwelijks of niet onderdoet voor dat van de matroos. 🙂

    Liked by 1 persoon

  7. liesonderweg schreef:

    Kijken naar de toekomst, en even stilstaan bij het verleden…, moet kunnen…
    Lie(f)s.

    Liked by 1 persoon

  8. Flavie schreef:

    Mooi! En zo’n bloesem… ik kan daar uren naar kijken.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Dank je. Natuurlijke schoonheid verveelt niet.

      Like

  9. Sterkte voor je zoon en zijn geliefde!

    Liked by 1 persoon

  10. groengenot schreef:

    Moh! Wat een straffe madammen ga ik binnenkort ontmoeten. Ik voel me heel klein worden. Jij en Matroos, jullie goochelen met woorden!

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Niet iedereen is goed in tuinwerk hè. Dus wieden we maar wat in de taal. 😉

      Like

  11. Le petit requin schreef:

    Veel sterkte voor je zoon en zijn vriendin; fijn dat ze hun hondje op zijn minst bij hen zelf konden begraven.

    Liked by 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Dat was heel belangrijk denk ik.

      Like

      1. Le petit requin schreef:

        Ja, dat kan ik mij inbeelden. Ik was op Erasmus toen onze hond stierf (hij ging heel snel achteruit, waardoor ik er ook niet meer op tijd geraakte) en het feit dat hij bij mijn ouders in de tuin begraven is, was echt een troost toen. Zo kon ik toch nog “goeiedag” gaan zeggen.

        Liked by 1 persoon

  12. Annelies schreef:

    Mooi….. en zo verdrietig, afscheid van de hond
    Mijn honden zijn ook in de tuin begraven en al had ik er geen gedenktekentje bij
    dan nog kon ik zien waar. Op die plekken groeit alles het uitbundigst. Kringloop van het leven inderdaad.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.