januari in abc

Aangetekende brieven: niet mijn favoriete, maar meestal wel een effectieve bezigheid. Ook nu. Een klachtenbrief naar de Watergroep en binnen de week werd een scheve situatie in ons voordeel recht getrokken. Blogtijd: die was er nog maar eens te weinig. Werkpunt! Cake en andere zoetigheid: op grijze dagen biedt koffie troost en iets lekkers erbij…

de toekomst is nu

als morgen in het nu is en gisteren in vandaag wolkt alles in mekaar ~ rijgen dingen zich aaneen met veters van geheugen ~ jij wist je nachtmerries en kleurt je dromen in ~ met krijtjes van pastel   De Toekomst is Nu is het thema van de Poëzieweek die gisteren begon.

het gouden randje

  de dag ging aan de haal met het gouden randje van de waterkant    

Een perfect geregisseerde scheiding

Een perfect geregisseerde scheiding, zo noemt onze krant de liefdesbreuk tussen Koen Wauters van Clouseau en zijn vrouw Valerie De Booser die BV-minnend Vlaanderen zaterdagavond deed opschrikken. Ik verslik me bijna in mijn koffie. Een perfect geregisseerde scheiding? Laat een emotioneel en pijnlijk iets als een scheiding zich überhaupt regisseren? En op een perfecte manier?…

omdat het past bij de dag

“yesterday — I was the moon today — just an eclipse something in me travels; some days it’s to the dark some days it’s to the light” – Noor Unnahar, in Yesterday I Was the Moon –   20/1/2020  Blauwe Maandag foto via Google Images   “

Zomaar een dag

Voor duizelingwekkend groot verdriet bestaat geen medicijn. want we weten maar beseffen niet hoe onvoorstelbaar kwetsbaar wij wel zijn (uit Wat nog komen zou, Bart Peeters en Ronny Mosuse) Het is één van de eerste liedjes na de wekker. De ochtend dempt verdriet dat niet overgaat. Verdriet om vriend en broer Robert Mosuse die al…

een koude douche … het vervolg

Op een winderige dag in november postte ik dit logje. Daarom, voor onze annalen en voor wie het interesseert, vandaag een update van hoe het nu verder moet met dat gekrompen zorgbudget voor zoon vier. Wel, euhm, het is zoals het is. Tenzij we in beroep gaan – ik moet eigenlijk zeggen ‘gingen’, want de…

fan van oranje

  wiekend in een jas van kobalt, z’n buik fel en vurig fan van oranje ~ sneller dan snel strijkt het ijsvogeltje op de ijzeren lokvogel neer   Op mijn wandelingen langs de Ijse (Zuid-Dijleland) kruist er geregeld zo’n ijsvogel mijn pad. Een kwiek en kleurrijk vogeltje dat ik onmogelijk met mijn smartphone vastgelegd krijg….

#Throwback Thursday 3

Winter aan zee Ook toen ik vijftig werd, wilde ik geen feestje. Ook geen rist cadeautjes. Ik wilde alleen een winterweekje aan zee. Van jaar wisselen met uitzicht op de baren. Zo last minute een betaalbaar appartementje voor vier met uibreidmogelijkheid naar zeven (de drie oudsten zouden met Nieuwjaar twee dagen langskomen) vinden, bleek geen…

op naar een spetterend 2020 !

2020 ~ zo’n jaar met een schrikkelend dagje meer   om   te vonkelen en te parelen, te bruisen of te sprankelen ~ en zo nu en dan of zoveel als nodig helemaal ‘plat’ te gaan  maar altijd en liefst spelenderwijs weer op te staan ~ en te mousseren te scintilleren te petilleren   in…