We herinneren het ons allemaal nog: de dag dat we te weten kwamen dat Sinterklaas niet bestond. Het voelde als de uitdrijving uit het paradijs. (Veerle Vanden Bosch in de Standaard, 5 december 2017) Het was de avond van 5 december 1969. Het jaartal weet … Lees verder de dag dat het speculaasgeluk verdween
het laatste blad nog niet (b/g)evallen … de laatste bladzijde nog on(b/g)eschreven ~ Je leest erin wat je zelf wil. 😉
Buien van witsmeltende sneeuw landen op mijn wijnrode jas. Ze blijven net niet liggen. De koude nestelt zich in mijn oren en grijpt mijn handen. Ik stap dapper door. Want in de verte lonkt een opklaring en zelfs een spatje zon en daar wil ik … Lees verder ansichtkaart
de stilte van november hangt als een wiegelied over huis, tuin en blogland. zacht neuriënd houdt het ons amper wakker. we dommelen net niet in en voelen hoe mager de dagen worden, hoe lang het avonddonker. en overdag wikkelen doorliggende hemelwolken al wat leeft in een … Lees verder 68 ~ november in zwart-wit
gras stelt geen paal en perk 😉 Weiden in Korbeek-Dijle, Zuid-Dijleland. Natuurgids Oud-Heverlee. Zeswoordverhaal-uitdaging van Marion Driesen
Het moet een vreemd gezicht zijn geweest, in de nacht van veertien april 2014, toen dertien personen in het grootste geheim hun opwachting maakten aan de Kerk van het Heilig Kruis in Warschau. Als dieven in de nacht moeten ze daar hebben staan trappelen. Sommigen … Lees verder Chopin en de Mucoweek
er zitten draagsporen in de rimpels en de spieren, de botten en de kieren, de grijze haren en de fronsen, in de zwaarte van de benen en het kreukelende gemoed. ze kruipen in je kleren, slaan een brug tussen wie je was en wordt. zo … Lees verder draagsporen
…, dat was wat Lodewijk XIV wilde. De man wilde eigenlijk best wat en dat is nergens zo zichtbaar als in zijn Versailles. Want de koning hield van buitensporig veel en gigantisch groot, maar ook van muziek en dans – hij was naar verluidt de … Lees verder 67 ~ Een uitzicht tot aan de horizon …
vallende blaadjes kennen geen hoog-moed, enkel hoog-nood en een moet 😉 Nog even en ze ogen en klinken hopeloos achterhaald, de odes aan de herfst en zijn geurende kleuren. Nog even dus. Terwijl hij een laatste spurt trekt, tussen laatzomer en wintersolstitium in. Dat herfst … Lees verder van de geuren en de neus
De echtgenoot en zoon vijf zijn vanochtend al vroeg de deur uit. Ik drink nog een kop koffie en hang wat boven de krant. Van waar ik zit, kijk ik recht de tuin in, het grote grijs tegemoet want de lucht is al even donker … Lees verder een herfstachtige ‘as we speak’ met een te lang uitgevallen zijsprong
annasblogeenjaarertussenuit.com 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.