van de geuren en de neus

vallende blaadjes

kennen geen hoog-moed, enkel

hoog-nood en een moet

πŸ˜‰

Nog even en ze ogen en klinken hopeloos achterhaald, de odes aan de herfst en zijn geurende kleuren. Nog even dus. Terwijl hij een laatste spurt trekt, tussen laatzomer en wintersolstitium in.

Dat herfst mensen bezig houdt, valt me dit jaar meer op dan anders. Je merkt het zowat overal. In blogland en in de krant, op Facebook en op Instagram, in het binnen en het buiten. Je ziet het in wat mensen doen en laten, in hun voelen en hun denken. In hun leven met sensoren. Want dat kun je nu volop en voluit. Met al je zintuigen.

Het oog bijvoorbeeld wordt meer dan verwend in deze tijd van het jaar. Van wie wil en/of kan zien, uiteraard. Vooral als de zon een handje helpt. Er staat ook vaak wind die je tactiele prikkels aanblaast. Voor blozende kaken zorgt of verwarde haren en zout op je huid. Voor nat en koud of net aangenaam en verrassend warm. En dan zijn er de geluiden die stilaan wegdeemsteren. Het gakken van de ganzen, opvliegende en klapwiekende reigers boven het water of krassende kraaien op het dak. Nog even en dan zwijgen ze.

En overal doorheen hangen geuren. En neuzen die die opsnuiven. Waar wij wonen, overstemmen landelijke aroma’s nog die van auto’s in de verte. De vochtige aardgeur van een stapel pas gerooide bieten, de aaltgeur over de velden, de ontbindende geur van rottende bladeren op het bospad, … . Buitengeuren, verstrengeld met de landstreek.

Toeval of niet, vandaag schreef één van mijn favoriete stukjes-schrijfsters er een fraai kolommetje over. Hier is het verhaal van de geuren en de neus.

In de herfst betreur ik mijn stadsbestaan het meest, toch net zo erg als in de lente. Dan betreur ik de volstrekte geurloosheid van deze dichte bebouwing. Want een seizoen is een geur. Die ruiken, dat grondt mijn gemoed. Ik ruik graag waar we staan in de cyclus, en waar we heengaan. Zeker de lente kondigt zich zo aan. Zij laat zich ruiken, lang voor ze zich laat zien.

Kom ik terug in mijn geboortedorp aan zee, dan ruik ik wat ik kwijtspeelde. Ik stap uit en ik sta er minutenlang de grasgroene polderlucht te inhaleren. Wat een weelde. Ik ruik tot mijn neus weer zichzelf is. In de steriele tijd van nu hangt de neus er nogal overbodig bij. Natuurlijke aroma’s worden de pas afgesneden. Geuren wekken wantrouwen, tenzij kunstmatige.

In de stad valt zo hoogstens nog iets te rieken, laat staan wat te ruiken. Brandstof, en in het centrum ook parfum, koffie en warme wafels. Voor de rest niets, of de ijle geur van ijzerhoudend fijn stof.

Het komt erop aan de neus op tijd te begraven in de hals van geliefden, dat heerlijkste ruiken. In elk geval de neus er op tijd bij te betrekken, hem te laten voelen dat hij nog een taak heeft. Dit seizoen is dat makkelijk. Gun hem nu, bijvoorbeeld, een dampende douglasspar. Daarmee trekt hij het tot de lente.

Guinevere Claeys in De Standaard, woensdag 22 november 2017

Ik steek, in afwachting van een wandeling vol herfstgeuren, binnen een geurkaars aan en wens iedereen een fijne woensdag. πŸ™‚

 

 

27 reacties Voeg uw reactie toe

  1. leegschrift schreef:

    De herfst wordt bijna tastbaar. Stemmig plaatje ook. Zonder natuur blijft alles hetzelfde. Ook de mens laat, als het even kan, in de herfst alles vallen. Zo volgt hij zijn natuur.

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Mooi gezegd. ☺

      Like

  2. Samaja schreef:

    Ik vind de herfstkleuren prachtig! De geuren daarentegen… Wij wonen in een buitenwijk en dus vrij rustig, maar al onze buren hebben een haard en wij moeten de ventilatieklepjes aan onze ramen sluiten want de branderige geur komt zo binnen…

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Ja, die geur kun je missen. Tenzij je zelf bij de haard zit …

      Geliked door 1 persoon

  3. Edward McDunn schreef:

    De herfst vind ik een prachtig seizoen, de regen en harde wind dan weer even niet.

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Nee, niet zo aangenaam als je erdoor moet.

      Like

  4. ms schreef:

    Mooi beschreven, zowel jouw stukje als dat van Guinevere Claeys.

    Ik vind wel elk seizoen mooi. Ze hebben allemaal hun charme.

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Ja, dat vind ik ook wel. Maar de andere zijn nu niet zo actueel he. πŸ˜‰

      Like

  5. JasMien schreef:

    De herfst is een prachtig seizoen, mooie warme kleuren en geuren! Ik kan er ook van genieten. Geniet van de geurkaars, relaxxxxxx

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Fresiageur 😊

      Geliked door 1 persoon

      1. JasMien schreef:

        hmm lekker, ik hou van lavendel πŸ™‚
        Fresiageur is waarschijnlijk een lekkere frisse geur!!

        Geliked door 1 persoon

  6. De Gans (Marije) schreef:

    Ik denk dat de mensen ook behoefte hebben aan meer ‘zintuiglijke ervaringen’. We leven steeds meer los van ons hoofd, los van de natuur en los van natuurlijke ritmes. Terwijl dat voor ons zo belangrijk is. We maken daar immers deel van uit?
    Mooie woensdag!

    Geliked door 2 people

    1. annaberg schreef:

      En het is een zonnige woensdag! 😊

      Geliked door 1 persoon

      1. De Gans (Marije) schreef:

        Hier inmiddels ook. Heerlijk!

        Geliked door 1 persoon

  7. omabaard schreef:

    Vandaag de gouden herfstkleuren nog kunnen genieten in de zon, de wind verwaaide ze naar overal en nergens.
    En laat de fresiabloem/geur nu net mijn favoriet zijn!

    Geliked door 2 people

    1. annaberg schreef:

      Een mooie zonnige dag was het. Zalige bloemengeur hè.

      Geliked door 2 people

  8. Matroos Beek schreef:

    Die geuren… daar hou ik ook zo van. En wat hou ik van Guinevere haar schrijfsels… maar jouw inleiding met het gedicht over de vallende blaadjes is he-le-maal raak.

    Geliked door 2 people

    1. annaberg schreef:

      Dankjewel hoor. Ik ben blij met elke gelijkgestemde ziel. 😊

      Geliked door 1 persoon

  9. Anna schreef:

    Heerlijk de herfst. Niet alleen buiten maar ook binnen, met de geur van koekjes en de wild try out voor de feestdagen zodat er op de dag zelf niks kan mislukken… πŸ˜‹

    Geliked door 2 people

    1. annaberg schreef:

      Goed idee die try-out.

      Geliked door 1 persoon

      1. Anna schreef:

        Phoe ja 😊 het reduceert fel de stress als je een gerecht al eens een keertje maakte

        Geliked door 1 persoon

      2. annaberg schreef:

        Een voorbereide kok is er twee waard. πŸ˜‰

        Geliked door 1 persoon

  10. Eilish schreef:

    Ik heb al twee dagen een overactieve neus en een migraine-hoofd in de namiddag. Die twee gaan altijd samen. Helaas zijn de beste geuren (vers gebakken brood bvb.) dan zelfs misselijkmakend.
    Ik wou naar onze bossen gaan deze middag om echte goeie lucht op te snuiven maar kon de energie niet opbrengen.
    Misschien morgen eens gaan schoppen in de bladeren.

    Geliked door 1 persoon

    1. annaberg schreef:

      Dat is veel minder! Ik hoop dat het, om in de sfeer te blijven, snel overwaait. Ze geven veel wind! πŸ˜‰

      Geliked door 1 persoon

  11. Stefanie's Wereld schreef:

    β™₯️ ik vind zelf het geluid van harde regen en hagel en harde wind tegen de ruiten geweldig. Daar ga ik van glimlachen. Kan niet zeggen dat ik dan het huis uit wil, maar als ik dan een geurkaarsje aansteek (appel en kaneel) en een kopje thee zet, dan geniet ik volop!

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.