Fin, Hoed en de opklaring

Ze kwam er dan toch gisteren. De langverwachte opklaring. Aanvankelijk schoorvoetend, aarzelend. Later iets uitbundiger maar van korte duur. Tussen het betongrijs door was daar even de zon en – hoera! hoera! – een blauwe vlek. Eindelijk kon ik naar buiten voor wat foto’s en een frisse neus. In een jas met kap uiteraard. Gewapend…

30 ~ in het hart van Brussel

Brussel zit niet in mijn binnenzak. Of ik niet in die van hem. Of is het haar? Ik twijfel. Mijn genusgevoel hapert en dus zoek ik het op. Het is hem. Want namen van steden zijn plaatsnamen en dus onzijdig. Natuurlijk. Ze zijn onpersoonlijk. Niet man of vrouw, maar onzijdig als mijn Brusselgevoel. Ik heb…

6 ~ macarons de luxe

het was zoals in de eftelingversie van vrouw holle   een sprong, over de grens van prijsbewustzijn, en dan ontwaken in een schitterende sprookjeswereld waar honderden macarons lonkten en lokten als sirenen “koop ons, koop ons! we zijn klaar, we zijn klaar!”   aan een zoete lokroep is het moeilijk weerstaan zoveel blozende mondjes, oog- en…

uit in Brussel : tentoonstelling Just Married

Ik had er in het Nederlands nog nooit van gehoord. Van het Museum van het Kostuum en de Kant in de Violetstraat in Brussel. Musée du Costume et de la Dentelle deed ergens heel diep in mijn geheugen wel een belletje rinkelen. Het ligt nochtans vlakbij de Grote Markt en het Centraal Station en met de…

beelden die je nooit vergeet

Hoe heftig het moet zijn. Als je mensen naast je hebt zien ontploffen. Of tien schoolkinderen omver hebt zien maaien door een dronken chauffeur. Je vriendin hebt zien verdwijnen onder de wielen van een vrachtwagen. En hoe je dan verder moet met je leven. Met die priemende beelden op je netvlies, die knerpende geluiden in…