De Haan revisited

geschroeide voeten van ploegen door zand en duin door het dolle(n) heen strooit de zon zilver op zee, en ik … mag uren turen   Impressies van de mooie, maar vermoeiende duinbossenwandeling van De Haan naar Wenduine en terug, 10.3 km. We deden er iets meer dan drie uur over, plas- en drinkpauze inbegrepen. 😉…

toerist in De Haan

Net nu ik aan dit logje wil beginnen, heeft de krant het over de strijd om de congrestoerist. Een zeer gegeerd humaan specimen blijkbaar dat meer dan gemiddeld geld spendeert tijdens zijn of haar kortverblijf in één van onze (kust)steden. Het doet me stilstaan bij welk soort toerist wij waren toen we van zondagnamiddag 18…

na een korte blogstilte

Dinsdagnamiddag. Onze poetshulp waart stil en onopvallend door het huis terwijl ik de laatste stuks uit de strijkmand wegwerk. Ik plof languit in de zetel – een overdosis artrose-onvriendelijke activiteiten heeft sporen nagelaten – , dommel net niet in en land bij Vijf. Bij de film Julie & Julia (zowat de eerste film die gebaseerd…

Gezandstraald

Als verwachtingen hoog gespannen staan, wil de realiteit die wel eens neerslaan. Loeihard, als de regen die gisteren viel. Striemend als stormwinden aan zee. Je raadt het al. Ons allereerste bezoek aan het door sommigen onder jullie bejubelde kustplaatsje De Haan aan Zee (Coq sur Mer zonder Le in het Frans!) viel letterlijk en figuurlijk…

karamellenverzen in het oog van de storm

donkere wolken drommen dreigend samen boven zee. grauwe golven volgen gedwee Wat een ‘latte karamel‘ op maandag al niet vermag! 😉 Morgen wordt een speciale dag. Dan rijden we naar De Haan aan zee. De echtgenoot strijkt er enkele dagen neer met het werk en ik snoep een snipperdagje mee. Maar zoals te voorspellen viel,…