als een klaproos die geeuwt en rimpelt in de zon met een blos die licht zo wil ik straks inslapen en dan weer openvouwen Gedicht in het kader van Marions schrijfuitdaging: Japans gedicht op zaterdag. Ik koos voor een tanka, een vijfregelig gedicht met … Lees verder de papaver spreekt
zoals Mei van Gorter is en van de vogels, van alle moeders naast Maria, van communicantjes en lentefeesters, zo is mei van de bloemen, van hun geuren en kleuren: van grasgroen, be-zaaid met paardenbloemgeel en witgekraagde madeliefjes, van bosmatten in hyacintenpaars dat langzaamaan vergrijst en … Lees verder Zoals Mei …
Ik moest en zou een spatfoto hebben. Zo’n foto waarop de golven schuimend overslaan en er van dat wit omhoog spat. Dat bleek geen sinecure met een Smartphone Mini en een Noordwester die jou van je sokke(n/l) blaast en je haren voor de lens. Kijken … Lees verder een spatfoto
STIL( )LEVEN ~ het mag weer, zeggen ze, de stillevens van dingen in huis ~ en als je zelf niet schilderen kan, is er gelukkig Instagram (alleen de foto in het midden van de bovenste rij plukte ik van Facebook 🙂 )
“Jong Belegen en 50+” ~ zou dit, als ik van geitenkaas was, geen mooie samenvatting zijn? 😉 ~ Restfoto van sneetjes geitenkaas in een noordelijk jasje. Gekocht in Breskens, Zeeuws-Vlaanderen.
hoe lenig en gespierd de liefde is ~ goed opgewarmd en dertig jaar aan de ringen ~ artistiek ook met slingers in de lucht een flikflak tussendoor of een turner in de touwen zo nu en dan ~ maar altijd met een net dat vangt … Lees verder een dag van parelmoer
de zon speelde eerste viool op de snaren van het weekend Het was hier de warmste negende april ooit en dat was helemaal geen valse noot. 😉
Het was een grappig gezicht vanmorgen. Ik op mijn versgepompte fiets op weg naar de bakker. Links van mij de ochtendzon die door de bomen priemde en de andere oever van onze beek in strepen en vlakken deed oplichten. En op die oever een schaduw … Lees verder selfies tussen schijn en werkelijkheid
takken wiegen op een lichte zucht van de wind er ritselt geen blad
Boven, op het hoogste punt bijna, tussen de bieten en het graan, daar staat ze, de kapel met de adellijke naam, als een kleurpotlood in een landschapspalet, vingerwijzend naar stalen vogels die haar hemelse stilte doorboren. Op het bidbankje slaat een oudje hoofdschuddend een kruisteken als … Lees verder 27 ~ heiligschennis
annasblogeenjaarertussenuit.com 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.