rozen ploppen en klappen met hun vleugels van papier, ze lonken naar wandelaars en zetten bermen in lichterlaaie
rozen ploppen en klappen met hun vleugels van papier, ze lonken naar wandelaars en zetten bermen in lichterlaaie
bekomen is een wankel woord er gaat iets onontkoombaars aan vooraf een golf een rimpeling slechts een wiebelend evenwicht bekomen is een wervend woord beloftevol en met (een) uitzicht op aanrollend heil vanzelf en uit jezelf maar soms ook niet
vannacht droomde ik in nieuwe kleur en met enig gevoel voor overdrijving: * de twee bosjes van tien wilde hyacinten achter in onze tuin werden * – heel even maar – * een bos vol hyacintiljoen * Hyacintiljoen (zn., adj.) – neologisme samentrekking van een … Lees verder met enig gevoel voor overdrijving
en als door een god geroepen zwaait ze haar scepter over dit eerste perk van mei, haar statig hoofd op barsten haast. spektakel in regaal rood als ze lijdzaam haar waaier openvouwt en bloemen sterren worden. dan volgt haar moment de gloire, de kroon op maanden … Lees verder ster in wording
oude kerselaar: de boomzaag kreeg ‘m wel klein maar nog lang niet dood De dag gloorde vroeg, bij het eerste kraaien van een haan in de verte. De kerselaar, vorig jaar nog op sterven na dood, leek verrezen in de goedvrijdagse ochtendzon. Op zijn kale, … Lees verder paasgedachte
de wolkenvanger sloeg veel wit aan de haak maar niet die ene zwaan Met dank aan een wolkenloze lentedag, Connecterra en zoon drie. 🙂
verloren lopen in een oase van zand: woestijnervaring water achter ons, en sporen naar een uitweg: exodusverhaal Lentewandeling door de Lommelse Sahara. We lopen net niet verloren, zijn het uitgestippelde spoor even bijster, maar net als de zon door de wolken breekt, vinden we het … Lees verder dwars door de Sahara
Midden het zoeken naar zin in onze tijdelijkheid, slaat zinloosheid weer genadeloos toe. Van Christchurch – what’s in a name!? – tot Utrecht doet wapengeweld slacht-offers en hun geliefden schrijnen, wordt haattaal verknipt, gedeeld, herhaald en zelfs belichaamd. In naam van wie? Van wat? En wij maar … Lees verder er zijn nauwelijks woorden voor
Watervogels vliegen af en aan. Strijken neer in deze veilige haven voor rust en overschouwing. Met vleugels en instinct als drijfveren klapwieken ze door de ochtend. Ze geven me het nakijken. Want vanaf de kant lijk ik meer eiland nog dan hun geboomte in … Lees verder Throwback Thursday
reikhalzend en schoorvoetend als eerste liefde bedauwde kro-kusjes uit eigen tuin Vertraagd en later dan elders laten de bloembollen die we hier in het najaar plantten nu toch hun frisse kopjes zien. Zijn ze niet helemaal om te … zoenen? 😉
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.