heimwee naar een zomers terras

Het is volop herfst in Zuid-Dijleland. Het natuurstenen terras blinkt van het nat terwijl gevallen bladeren door de wind van de laatste dagen zonder pardon in de hoek zijn gezet. Het druilt en het pruilt de hele zondag lang. Wolken van lood klitten samen en laten hun lip hangen als een kind dat z’n zin…

na een korte blogstilte

Dinsdagnamiddag. Onze poetshulp waart stil en onopvallend door het huis terwijl ik de laatste stuks uit de strijkmand wegwerk. Ik plof languit in de zetel – een overdosis artrose-onvriendelijke activiteiten heeft sporen nagelaten – , dommel net niet in en land bij Vijf. Bij de film Julie & Julia (zowat de eerste film die gebaseerd…

opbouwend elfje

kuierend tussen eeuwen vol bouwlust: de (constructieve) mens en zijn (constructieve) verwondering 😉 Foto van de echtgenoot en een heel klein stukje zoon vier, op wandel in het mooie La Garde-AdhĂ©mar. Juli 2019.  

wat schuilt er achter de bocht?

Elk parcours dat je voor het eerst aflegt, is een sprong in het ongewisse. Je weet niet wat er komt, volgt, schuilt. Zeker niet als het parcours bochtig is. Elke draai naar links of rechts kan je verrassen. Of niet.  Rond die gedachte brouwde ik nog een logje over onze vakantie in de Vaucluse. Telkens we met…

de ochtend van de eerste dag

5u45 De ochtend kriekt in de Vaucluse. Van boven Mont Ventoux klinkt gerommel. Ik vang een glimp van buiten en zie hoe de lucht loodgrijs dichttrekt. In de verte kraait een haan. Hij houdt in. Alsof hij wacht. Verwacht. Op het ochtendterras schudt de wind de oleanders heen en weer. Luiken rammelen hier en bij…

we hebben het weer gehad

Zondagochtend in de DrĂŽme Provençale. We staan op met zon en 24°. Een azuurblauw laken hangt strak gespannen aan onzichtbare luchtdraden. Er is geen rimpel te zien. Zelfs geen pluisje wit. Maar eens voorbij Lyon duiken ze ongenadig op. Eerst schaapachtig wit en dan alsmaar dikker, grijzer en zwaarder. In Noord-Frankrijk zit de lucht potdicht….

zuiderse kruiding

Nog even en we ruilen ons vertrouwde ‘peper en zout’ voor provençaalse geuren en smaken.  ~ Dan valt dit blogleven even stil. ~ Maar vanuit de verte, op het lome middaguur, hoor je wellicht de krekels zingen: “tot gauw!”          

uit het rijk der ver-beeld-ing

~~~ er was eens een koffer op poten met vrolijke ogen als sloten zijn lip hing wat vreemd misschien wat ontheemd toch heeft hij van ’t reizen genoten ~~~   Hauterives. Een onooglijk dorpje in de noordelijke DrĂŽme, in de driehoek Valence-Grenoble-Lyon. Het Palais IdĂ©al du Facteur Cheval. Dat stond al enkele jaren op ons…

de ochtendstond had stippen en een regenboog in de mond

7:07. Ik swipe de wekker weer naar dromenland en wip uit bed. De rest van het huis hult zich nog in een stilzwijgende slaap, maar ik neem geen risico. Vandaag wil ik zeker zijn van koffiekoeken bij de warme bakker en dus spring ik – iets minder gezwind dan mijn woordkeuze doet vermoeden en na…

plakboek

~ kleverig en sloom als stroop blader ik trage zomerdagen door ~ Een handvol vakantiekiekjes.