maandagblues op Blue Monday

Soms wiebelt het nog. Zoals vanmorgen, een doordeweekse maandagochtend nochtans. Als het weekend met veel nabijheid voorbij is en alle vogels zijn uitgevlogen en moeder alleen op het nest zit, steekt het de kop op. Kan ik me suf piekeren over van alles en nog wat. Winnen angsten en emoties de strijd met het verstand en gaat de mallemolen aan het draaien.

Soms helpen de hulplijnen niet. Werkt de piekerstop niet snel genoeg bijvoorbeeld. Of blijkt de living dweilen toch niet de juiste zalf. Biedt poëzie niet de wiebelwoorden die ik zoek. Is zelfs een omarmend telefoontje van de echtgenoot niet genoeg. Op zo’n moment moet ik naar buiten. Een uurtje focus op de natuur om het hoofd leeg te maken. Geleerd tijdens de burn-out therapie.

Het was koud vanmorgen, maar de zon scheen en het beekje achter ons huis stroomt weer normaal na de bakken sneeuw en regen van voor het weekend. Je kan er kilometers lang ongestoord wandelen.

En focussen. Kijken. Naar de eenden op het water bijvoorbeeld of de reiger op zijn vlucht. Voelen. De warme adem die neerslaat in je sjaal, de koude op je wang. Luisteren. Het kraken van het ijs op de plassen en verder niets. Stappen. Meer dan 5000. En plaatjes vastleggen en posten op de blog.

10 gedachtes over “maandagblues op Blue Monday

  1. Maandagen zijn het moeilijkst, wanneer de nabijheid nog maar pas geëindigd is en de volgende zaterdag verder weg is dan op elke andere dag van de week… Hopelijk zorgde het stappen voor wat frisse lucht in je gedachten. Het zorgde alleszins al voor een mooie foto.

    Liked by 1 persoon

  2. Heerlijk hé! 😄 Ik vind het altijd bijzonder, wat gebeurt er precies in mijn hoofd als ik naar buiten ga? Opeens stopt het molentje met draaien en het enige wat ik hoef te doen is om me heen kijken. Zo makkelijk.. Alleen nu nog de letterlijke drempel over haha

    Liked by 1 persoon

  3. Het lijkt me zalig om te wandelen zo helemaal alleen in de natuur. Je omschrijft het zo mooi.
    Maar ik durf niet.. de angstaanvallen houden me tegen. Ik wil nooit te ver weg van huis.. of mijn auto.. 😦

    Hopelijk ging het nu heel wat beter met je ..

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s