En weer …

… was het een versplinterend ontwaken vanochtend. De warmte en vrede van het bed een schril contrast met de harde inslag van het nieuws. Een bom in Manchester, Britse tempel van voetbal en muziek.

De balans is zwaar. (Voorlopig) 22 doden, 59 gewonden en God-weet-hoeveel vermisten. Onder hen veel kinderen en jonge tieners. Met zo’n 20000, ouders inbegrepen, naar Manchester afgezakt om hun idool te zien. Belle Ariana Grande. Andere ouders stonden buiten te wachten op hun kroost toen het gebeurde. Een knal. Paniek. Bloed, spijkers en dode lichamen op de grond.

Een nieuwe nachtmerrie op 22 mei. Exact 15 maanden na Zaventem en Maalbeek. De zoveelste in een lange rij. De Kindness Challenge in Blogland klinkt vanochtend onbedoeld cynisch. Net als Marije doe ik er niet aan mee. Geen zin. Geen fut. Ik ben van slag als ik denk aan al het verdriet dat een opgedraaide geest onschuldige mensen aandoet.

Het is een cliché, maar hier zijn geen woorden voor. Het maakt ons klein en stil. Als een bloempje dat nog maar net komt kijken.

25 gedachtes over “En weer …

      1. Dat snap ik. Zelf stap ik ook niet meer zo onbezorgd het Sportpaleis binnen of vroeger. Vrijdag moet ik terug het vliegtuig nemen naar huis, ik weet nu al dat ik overdreven alert zal zijn. Al wil ik me er niet door laten tegenhouden.

        Liked by 1 persoon

  1. Ik heb niet van de challenge gehoord, zegt al weer genoeg. Denk dat we die Kindness lekker offline moeten doen en niet omdat er een challenge aan verbonden zit. De smerigheid van die aanslag is onbeschrijfelijk al die jonge kids, vreselijk.

    Liked by 1 persoon

  2. Ik ben van het principe dat we ons niet bang moeten laten maken, maar…
    En dan zijn er hier in huis die morgen naar de Trump betoging willen in Brussel (waaronder ikzelf voor alle duidelijkheid)

    Liked by 1 persoon

  3. goeie blog Annaberg

    wanneer ik filosofeer dan ‘lososfeer’ ik een ideale wereld.
    wanneer ik als mama naar mijn zoon kijk dan zeg ik ‘zoon filosofeer de wereld naar je ideaal’
    wanneer mijn zoon straks de wereld in trekt heeft hij leren leven met wat is – zonder liefde –
    en met liefde…

    wanneerstopthet? nooit meer, ook al zal ik er nooit mee kunnen leven.

    gruwelijk onverklaarbaar de grenzen van humaniteit ver overgesprongen. foei !

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s