Zo’n dag …

  • waarop het voor geen meter loopt en elke stap er één te veel lijkt

  • waarop alleen ademen al moeite kost

  • waarop je hoofd moe is en jij zwaar bovendien

  • waarop je zin in buiten sputtert, je fut op wolken drijft

  • waarop Dafalgan niet blust en de namiddagkoffie niet eens smaakt

  • waarop niets een antwoord is en niemand antwoord heeft

  • die je straks gewoon maar schrappen wil

  • alsof die er eigenlijk nooit is geweest.

Een klaagdag dus. Vandaag is een kliekje. Een left-over van een vervelende burn-out met hele lange armen. Af en toe grijpt zo’n dag me vast. En daar is weinig tegen te beginnen, weet ik ondertussen. Behalve laten (be)gaan. Even wachten. Aftellen naar morgen.

En ondertussen zo weinig mogelijk doen. Wat bladeren in Harry’s Wereld* bijvoorbeeld of naar buiten kijken. Van achter het raam zien hoe de zon daar volop schijnt. Hoe hemels blauw de lucht waarin zij straalt. En hoe in de tuin al winterrozen bloeien. Onaards mooi in wit en groen.


*Harry’s Wereld is een prentenboek van Sarah Van Wolputte waarin op een kindvriendelijke manier wordt uitgelegd wat er met ‘mama’ gebeurt als die burn-out geraakt.

20180205_101440


 

 

Categorieën:fotorestjes, het burn-out beestje, huis-tuin-keuken, losse gedachtenTags: , , , , , , , , , ,

37 Comments

  1. Frouke Vermeulen

    Zo’n dagen zijn heel herkenbaar. Naar mooie dingen kijken en niet te hard tegen vechten verzacht bij mij ‘de pijn’.
    Benieuwd wat je van het boek vindt. Liefs!

    Liked by 1 persoon

  2. ik wil graag 2 en meer keer liken!

    yes heel herkenbaar, en trouwens je was vandaag niet alleen, en ja ik leer op zo’n dagen ook ‘het maar te laten begaan’…
    morgen is een andere dag.

    veel plezier morgen! en geniet voor mij bij!

    maar wel fijn dat je nu al zo een pracht exemplaar hebt van Harry’s wereld!
    staat ook nog op mijnn boekenlijst !

    Liked by 1 persoon

  3. Harrij Smit

    Oh wat vervelend die postnatale burn-out weeën. Gelukkig wordt het vanzelf weer morgen en zakken de krampen langzaam maar zeker weer weg in het vergeetboek – een ook niet te veronachtzamen boekwerk.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.