spannend buitenleven

Misschien wordt het ooit anders. Misschien zoek ik ooit de weg van het minste werk. Haalt onderhoudsvriendelijkheid het van esthetiek. Verkies ik praktisch boven mooi. Wil ik tegels die niet vlekken of ramen zonder verdelingen, tafels zonder barsten en nergens nog een bloem of plant. Misschien raken wasmanden ooit sneller leeg dan vol en alle kasten opgeruimd. Wie weet, wordt het gras hier dan van kunst en onkruid een verleden tijd. …

Ik mag er niet aan denken. Toch nu niet. Nú nog niet.

Maar telkens ik interieurs of tuinen zie die er naar mijn gevoel te afgelikt en/of onnatuurlijk uitzien, moet ik er wel aan denken. Zoals vandaag, na het kijken in een bijlage bij De Standaard. Outside. Alles voor een spannend buitenleven.

En wat krijg je? Onberispelijke en strak aangelegde tuinen met UV-bestendige buitenpoefs, zwaar blinkende terrasvloeren, lamellen overkappingen, een dure pelouse van kunstgras, een ongerimpeld zwembad en zwarte, weerbestendige tuinwanden. Nauwelijks een bloem, nauwelijks een struik, met wat geluk hier en daar een boom.

Buitenleven. Of verlengd binnenleven, maar spanning zie of voel ik niet. Dat kan aan mij liggen, natuurlijk. Niet iedereen vindt dezelfde dingen spannend. Of bloedstollend. Zinderend. Boeiend. Adembenemend. Avontuurlijk. Pakkend. Meeslepend. Huivering- of duizelingwekkend. Dingen waar je hart van gaat springen, de haartjes op je armen van rechtveren en je handen en voorhoofd klam van worden. Misschien vermoedt de samensteller van het buitenkatern betekenissen waarvan ik het bestaan (nog) niet ken …

Nee, doe mij maar de spanning van het buitenleven dat ik ken. Van vroege vogels bij het slaapkamerraam – inclusief vogelpoep op het terras – en slakken op de taxushaag in de ochtendzon, van verse madeliefjes in het bedauwde gras en zaailingen van tuingeraniums tussen de terrasklinkers, van het gekwaak van kikkers in de poelen verderop en het geroep van de bosuil bij nacht, van het maaien op zaterdag en nieuwe bloemen uitkiezen voor het terras, van tuinstoelen onder het mos en kleurrijk onkruid.


Ik wens jullie een kleurrijk weekend!


 

 

 

 

Categorieën:fotorestjes, gdpr, het burn-out beestje, huis-tuin-keuken, losse gedachten, mooie plekkenTags: , , , , , , ,

annaberg

wifty op zoek naar schoonheid en positiviteit

41 Comments

  1. Laat ik me nu net kleurrijk ergeren in mijn laatste logje 🙂

    Ik houd ook van naturel, mét onkruid (maak ik mezelf toch wijs), met madeliefjes die hier (te) welig groeien, toch liefst zonder slakken op de buxus.

    Ik moet ‘onze’ krant nog lezen, dan weet ik waarover je het hebt.

    Liked by 1 persoon

  2. oh mama zie de bloemen zo mooi, dus het fluitenkruid mag dit jaar gewoon blijven staan. oh papa niet dat viooltje in het gras omrijden, dus papa gaat met stokjes aan de slag om alle viooltjes te laten staan, oh mama wat is dat? een aardappel die gewoon zomaar even komt groeien en dus laten we staan, oh en daarnaast een pompoen, zo maar plots gaan groeien – een overblijfsel van eerdere probeersels – en dus die mag blijven, en zo hebben we hier een kleine tuinier die alles spannend kan vinden in de tuin! Oh mama!
    zo fijn is dat, kinderen als tuinmannen…

    Liked by 1 persoon

  3. Ik vind mijn tuin niet adembenemend, maar ik vind wel enorm veel plezier van wandelen in Meer en Bos hier in mijn buurt. Het is iets dat ik niet kennen uit mijn leven in Zuid-Afrika. Zo’n toverbos met meer groen dan wat ik in mijn hele leven had gezien.

    Liked by 1 persoon

  4. bertjens

    Een buitenleven, spannend in de ogen van adverteerders en bijlage-schrijvers (zijn het dezelfden?). Passend bij de modieuze tuinoveralls en hoogglanzende kruiwagens.
    Om je een rotje te lachen.☻

    Liked by 1 persoon

  5. Wel dat kan ik nu helemaal volgen sé, onze tuin is ver van perfect en dat willen we zo houden. Onze buurvrouw is een slaaf van haar tuin en terras, ik voel me soms schuldig als ik met een boek onder mijn boom zit en ik hoor haar (weer maar eens) de haag bijknippen :-).
    Mooi weekend!

    Liked by 1 persoon

  6. Spannend buiten, leefbaar…, met een (on)kruidje en enkele planten die niet willen maar toch nog een kans krijgen…
    En binnen…, hier en daar en slordig hoopje (niet veel!), proper, een keuken waar in ‘geleefd’ wordt…, maar niet ‘gelikt’ zoals in de boekskes…
    Lie(f)s.

    Liked by 1 persoon

  7. Leen

    Ik las toch al her en der over bloemenweides en stukken van je tuin ongemoeid laten, dus er is nog hoop, hoewel ik misschien ook wel zeer specifieke groepen volg op Facebook (zoals Velt), maar alleszins, zo’n afgelikte tuin wil ik nooit!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.