een beetje tegengas

We hadden het er vorig weekend nog over. Dat men nu ook de ‘al wat oudere’ mensen uit hun comfortzone wil lokken en nog niet een klein beetje. De validiteit van de idee erachter – dat een mens zo lang mogelijk actief moet proberen blijven, zowel intellectueel als sociaal en fysiek – staat als een…

het voorbijgaan

… haar kleur sloop in mij laat niet meer los alleen dan als het witte laken van voorbij zijn eens mijn gezicht voorgoed bedekt … (uit: Als de magnolia bloeit – Laurens Windig) Niet toevallig, denk ik, als ik het stukje van Guinevere Claeys vanmorgen lees. Niet toevallig dat de magnolia beeld én decor is…

het stond in de krant …

Zo ben ik niet De bovenburen hebben een kind op bezoek. Het kind bleef bij de bovenburen slapen. Urenlang trippelden kindervoeten boven me heen en weer. Mijn plafond zakte net niet in van een kabouterdans. In de gang ruikt het naar stront. Ik moet me beheersen om niet de trap op te lopen, het kind…

over schrijfsapstromen en hoe die soms kunnen opdrogen

Vroeger schreef ik als een beeldhouwer. Ik schreef en schreef en schreef. Vele uren, vele bladzijden. Ik liet geen idee passeren. Ik sliep met mijn telefoon naast mijn hoofd en als ik wakker werd met een idee, dan stuurde ik mezelf in het holst van de nacht snel-snel een mailtje. Op het einde begon ik…

“vaak zijn twee problemen mekaars oplossing”

Dat ik een fan ben van de wisselcolumns van (Guinevere) Claeys en (Wouter) Deprez wist je al. Ze zijn de zuurstof van de krant. De frisse lucht tussen allerlei onwelriekende stukjes uit binnen- en buitenland. Soms zweverig, met een ferme zweem nostalgie of weemoed, dan weer down-to-earth en relativerend, met een kwinkslag en een vleugje…

tersluiks*

Tersluiks We zitten eens naast elkaar. Met twee kun je kiezen. Ofwel zit je tegenover elkaar, ofwel naast elkaar. Tot nu toe verkoos ik doorgaans het eerste. Alleen oog voor mekaar, directe aandacht. Luisteren is, vind ik, ook kijken. Daarom telefoneer ik niet graag. Ik vind het onbehaaglijk communiceren met iemand die zich niet laat…

spannend buitenleven

Misschien wordt het ooit anders. Misschien zoek ik ooit de weg van het minste werk. Haalt onderhoudsvriendelijkheid het van esthetiek. Verkies ik praktisch boven mooi. Wil ik tegels die niet vlekken of ramen zonder verdelingen, tafels zonder barsten en nergens nog een bloem of plant. Misschien raken wasmanden ooit sneller leeg dan vol en alle…

een meisje uit de bronstijd

Een huismus was ze niet; eerder een tegendraadse trekvogel zo je wil. Een meisje mét status én een dood kind, samen vereeuwigd in een boomkist van Deense eik. Een brons-tijdelijk mysterie dat ongewoon lang bewaard bleef: met tanden, haren, een doorkijkrokje en een riemplaat met de zon erop. Het meisje van Egtved ten voeten uit?…

knak!

… Niet de waarheid vertellen is niet hetzelfde als de waarheid niet vertellen. In het eerste geval is de waarheid iets wat is verdraaid, in het tweede geval is de waarheid alleen maar iets wat niet is verteld. En dus vertellen de beste leugenaars geen leugens. Zij vertellen alleen maar de waarheid niet. In die…

achter gesloten deuren

“Met je kinderen moet je geluk hebben!” Ja, en realiseer je je wel hoeveel geluk kinderen met hun ouders moeten hebben? Partners die uit elkaar gaan en er een vechtscheiding van maken, dat is ziek. Dat is giftig. Giftig voor de ontwikkeling van jongeren. Sommige bejaarden betalen daar nu de prijs voor. Ze krijgen geen…