DIY kleinkinderkamer – zo ver zijn we al …

De kwasten zijn uitgewassen, de afgeplatte verfrolletjes weggegooid, lege verfpotten naar het containerpark gebracht en het materiaal dat nog bruikbaar is – lang leve de plastic inlegschalen – ligt bijna weer op het verfrek in de wasplaats.

Deze verfklus zit er eindelijk op. Een werk van lange adem was het. Bijna twee weken om precies te zijn. Niet onafgebroken uiteraard, maar ik was er toch elke weekdag een uur of ettelijk mee zoet.

Het begon met het vervelendste van het vervelendste: het houten plafond. Jaren terug heel netjes in mekaar getimmerd door de echtgenoot, maar sindsdien onbehandeld gebleven. Voeg daarbij mijn kleine gestalte, weinig spierkracht, artrose in zowat alle voor het verven noodzakelijke gewrichten én hoogtevrees – zelfs op een ladder met maar enkele sporten -en je weet dat het hels wordt. Want om te beginnen moest die ellendige primer ertegen. Met de rol bleek het uitstrijken te lastig en bijgevolg moest ik het hele plafond met de borstel te lijf. En het dan de nodige droogtijd geven. Daarna kwam een eerste laag lakverf. (Tot hier ongeveer was je mee als je ook de vorige logjes las. 😉 ) En een tweede. Gelukkig volstond dat voor een glad resultaat. Ik deed er uiteindelijk drie dagen over, maar was blij met het lichte en kindvriendelijkere uitzicht.

Met dezelfde lakverf behandelde ik een dag later ook de plinten. En toen waren de muren aan de beurt. Ooit was dit de tienerkamer van zoon drie, geverfd in een stoer … donkerbruin. De verfmengman van de Gamma ging net niet aan het kermen toen ik dat zei. Twee lagen zouden onherroepelijk niet volstaan, orakelde hij. Hij kreeg gelijk. Het werden er uiteindelijk vier want het bruin bleef genadeloos door de gebroken witte kleur die ik voor bovenaan had gekozen heen schijnen. Twee dagen en een halve waren nodig om die klus te klaren.

En toen werd het pas echt heikel. Want ik wilde drie van de vier muren in twee kleuren. De lijnen moesten dus netjes afgeplakt worden op de pasgeverfde bovenkant. Voor de onderkant koos ik uiteindelijk voor krijtverf in Bashful blue. De kleurkeuze was een lastige bevalling want het aanbod was ruim en bovendien vond ik meerdere kleuren geschikt. Het kostbare roze bijvoorbeeld, maar dat haalde het niet aangezien de kamer zowel de kleine prins als het verwachte prinsesje moet herbergen. Het lieflijke groen vond ik ook mooi, maar dat zat in mijn vakantieplanning al tegen de muur van de achterhal die uitgeeft op de tuin. 🙂 Bleef over het blauw.

De echtgenoot haalde zijn hagelnieuwe laserapparatuur uit de kast en na een uur of wat hadden we de tape voor delicate oppervlakken haarjuist tegen de muur plakken. Een verkwikkende nachtrust later kon ik zonder ladder verder.

Dat bleek ook om een andere reden een verademing. Want de Wall&Wood krijtverf van Gamma was een plezier om mee te werken. Echt. Ze liet zich heel makkelijk uitstrijken en gaf een prima dekking. Twee lagen volstonden om het donkerbruin voorgoed naar onze bouw- en verbouwannalen te verwijzen. Heel voorzichig verwijderde ik de tape nog voor de verf was opgedroogd en mijn hart maakte een dubbel sprongetje want op het eerste gezicht zag ik geen geknoei én een rechte scheidingslijn!

Ondertussen had schone dochter twee het oude ladenkastje van Ikea een eerste laag lakverf gegeven in dezelfde kleur als het plafond. De tweede dag voelde ze zich niet zo goed en dus werkte ik het kastje verder af. Ik schilderde er ook nog een prinsenkroontje op, kocht nieuwe deurknopjes en doopte die in de kleuren Gentle Green en Precious Pink.

Verven zonder spatten lukt mij na al die jaren oefening – ik heb hier al wat afgeverfd in dit grote huis – nog altijd niet en ondanks de oude lakens die ik ter bescherming op de grond had gelegd, zag ik zowat overal sporen in wit en blauw. Op handen en knieën heb ik ze aangepakt. Ik stofzuigde, lapte de ramen en dweilde de vloer met een frisruikende allesreiniger.

En toen kon de kamer eindelijk aangekleed worden. Met het gepimpte ladenkastje, het babybedje, het prinsessenbankje dat ik van de schoonzus van zoon twee kreeg en het oude bed van zoon drie voor als de kleine prins wat ouder is. De decoratie hield ik met opzet simpel en schaars: een oude strooien zomerhoed van mij, een beeldje van een meisje met een schommelpaardje (online gekocht bij Binne en Buute in Wijshagen), een houten bord met cupcakes (ook van Binne en Buute) en ons witte mucoaapje, ondeugend bungelend aan de spijlen van het bedje. Een rieten mand met voorleesklassiekers – Jip en Janneke, Grote en Kleine Beer, Rupsje Nooitgenoeg, De Kleine Prins, … – plaats ik naast het prinsessenbankje.

Tussendoor stak ik ook de deur en de omlijsting in een nieuw doopkleedje. Lakken, drogen, lakken, drogen. Omdraaien. Lakken, drogen, lakken, drogen. Weer vlogen er twee dagen om.

Na het Pinksterweekend rest er alleen nog een trip naar Ikea voor een nieuwe omlijsting – de poster met dansende nijlpaarden erop hing vroeger in de kinderkamer van zoon vijf -, beddengoed, (een vloerkleedje misschien) en een leeslampje.

En daarmee zit mijn deel van het DIY kleinkinderkamerproject erop. Met veel zweet maar zonder tranen. Met veel hergebruik en hier en daar wat nieuws. En dat alles tegen een uiterst budgetvriendelijke prijs. 😉

Nu is het aan de echtgenoot. Van zodra de eikenhouten planken geleverd worden, kan hij zich uitleven in het maken van binnenluikjes, zodat we de kamer ook voldoende kunnen verduisteren.

Laat de kleinkindjes dan maar tot ons komen. 😉


De foto’s heb ik bewerkt met Snapseed om ze een retrolook te geven. 🙂

Categorieën:gdpr, het burn-out beestje, huis-tuin-keuken, losse gedachtenTags: , , , , , , , , , , ,

45 Comments

  1. Wat ben jij een ijverig beestje zeg!

    Zo mooi allemaal, echt het vele zweet waard. Alles met veel geduld en vooral liefde gecreëerd.
    De prins is nog klein, de prinses nog even veilig warm, maar ik weet nu al zeker dat ze er dolgelukkig zullen zijn.

    Elke dag even op het bankje genieten nu! Met of zonder baby.

    Liked by 1 persoon

  2. Hier spreekt alleen maar grote liefde voor je gezin en toewijding uit! Het is echt mooi geworden, een kamer die uitnodigt om gas terug te nemen en rustig te worden. Ik hoop dat de kleintjes dat laatste zullen begrepen hebben. 😉
    Het prinsesje is er bijna zeker?

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.