het verjaardagsfeestje

Met een klein hartje reed ik er naartoe. Want de uitnodiging van de jarige ex-collega kwam per mail en vermeldde geen andere ontvangers. Dat vond ik best lastig. Want wie zou er nog komen? En hoe groots was het feestopzet? Ik tastte in het ongewisse duister en misschien maar goed ook, want anders was ik, bij het zien van sommige namen, hoogstwaarschijnlijk niet gegaan. Maar dat er vooral oud-taalcollega’s zouden zijn, dat leek me als een paal boven water te staan.

In het romantische tuintje aan de rand van Brussel wemelde het al van genodigden toen ik tien minuutjes na de openingstijd arriveerde. Twee collega’s met wie ik af en toe afspreek, waren er gelukkig ook. Dat was een opsteker en geruststelling tegelijk. Enkele beduidend jongere collega’s kende ik niet. Druppelsgewijs liep het kleine tuintje vol. En ja, ook met ex-collega’s die het vakspel niet altijd netjes speelden in de aanloop naar mijn burn-/bore-out. Twee van hen liepen me straal voorbij, ook al had ik mijn knalrode jurk aan. Ik deed ook geen moeite meer. Het zij zo. Happy at home hoef ik niet meer met hen samen te werken.

Een gezelschap van zo’n veertig ร  vijftig man is als een staalkaart. Niet zozeer wat kleuren betreft – politieke voorkeur en sun-tans niet te na gesproken -, maar qua levensverhalen en/of relatievormen. Op een high tea van enkele uurtjes hoor je in dat verband wel wat. Zo was er bijvoorbeeld de kersverse oma van een kindje met een schoonheidsfoutje, de gescheiden mama wiens zoon – papa van twee piepjonge kindjes – misschien niet lang meer te leven heeft, een gehuwd stel lesbiennes, een vrijgezelle dame die graag voor een pleegkind zou zorgen, maar zich afvraagt of dat niet te zwaar is voor haar alleen, een andere vrijgezelle dame die over haar hoogbejaarde ouders waakt en als de dood is dat hen iets zou overkomen, partners in tweede huwelijken die daarin meer geluk vonden, een gepensioneerde dame die haar postpensioenplannen gekortwiekt ziet door de zorg voor een depressieve echtgenoot, moeders met twijfels over de slaagkansen van hun studerende kinderen, een dame die geheel buiten haar comfortzone treedt en met vrienden door Alaska gaat trekken, een oud-studiegenote die al twintig jaar een nieuw samengesteld gezin vormt met een directielid. een Schot met een zomerhoed die na meer dan 35 jaar een vlot en schattig Nederlands praat, familie van de jarige met jonge en oude besognes en een vijftiger die probleemloos overal vrolijk tussendoor lijkt te huppelen.

Er werd gespeecht – over, hoe kan het anders, 60 is the new 50 – en veel gepraat – vooral de lange babbel met de oud-studiegenote was als vanouds en aangenaam. Alsof er niet een kloof van bijna 40 jaar overbrugd moest worden. En ondanks enkele jagende onheilswolken bleef het zonnig en in de beschutting van de tuin ook be-haag-lijk warm.

Deze high tea schonk vooral bubbels – ik hield het zoals gewoonlijk bij een fruitsapje – en presenteerde borden vol sandwiches, gestrikte verrassingsbroden en honderden – ik overdrijf niet, denk ik – oogstrelende minigebakjes. Net toen de koffie geserveerd zou worden, vertrok ik naar huis want, verjaardagsfeestje of niet, daar wachtten negen monden en magen op het avondeten. Met gebakjes van de gulle jarige en homemade koffie toe. ๐Ÿ™‚

26 reacties Voeg uw reactie toe

  1. groengenot schreef:

    Wat beschrijf je het mooi! Ik zou dat ook verschrikkelijk spannend vinden, na wat je met hen hebt meegemaakt. Echt moedig en sterk van je!๐Ÿ˜˜

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dank je. ๐Ÿ˜ƒ Er waren gelukkig genoeg anderen om mee te praten en de tuin had meerdere hoekjes!

      Like

  2. Suskeblogt schreef:

    Ik heb eind april hetzelfde meegemaakt. Een ex collega die met pensioen ging. Ik werd tot mijn eigen verbazing gevraagd aanwezig te zijn. Toch werd het ondanks het verleden een geslaagde avond.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Mooi! Twee jaar geleden zou dit me niet gelukt zijn, denk ik, maar afstand in tijd en ruimte รฉn de aanwezigheid van mensen die het wel goed menen, helpen.

      Liked by 1 persoon

      1. Suskeblogt schreef:

        Ik heb nooit ruzie of discussie gemaakt al hat ik er volgens sommigen alle reden toe. Tijd heelt alle wonden en het terugzien verliep rimpelloos. Integendeel het was aangenaam weerzien.

        Like

  3. omabaard schreef:

    Dapper dat je gaat zonder van tevoren te weten wie komt. Zelf zou ik de twijfel misschien vermeden hebben.
    Maar je had een mooie dag met veel gesprekken ‘des levens’.
    En wie je straal voorbij loopt op zo’n dag kent mijn levenslessen niet….

    Liked by 1 persoon

  4. Eilish schreef:

    Ik zou ook met lood in de schoenen naar zoiets vertrekken. Maar kijk, het draaide toch nog goed uit.
    En voor al die diverse verhalen zou je alleen al je deur uitkomen.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Ja, dat is zo. ๐Ÿ˜Š

      Like

  5. Goed en knap ook dat je bent gegaan!

    Liked by 1 persoon

  6. liesonderweg schreef:

    Met lood in je benen vertrokken, maar een tuin heeft (gelukkig!) hoekjes…
    Lie(f)s.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Het viel dus nogal mee.

      Liked by 1 persoon

  7. joke_dev schreef:

    Oei oei te vermijden zo’n bijeenkomst. Je komt er depressief van terug! Gelukkig was er iets lekkers voor de maag en een hoekje om even in weg te duiken…

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Depressief word ik er niet van. Eerder ongemakkelijk en ook wel een beetje verdrietig omdat het anders had kunnen lopen. Ik gaf heel graag les.

      Liked by 1 persoon

      1. joke_dev schreef:

        Geen blije gevoelens… Jammer hรฉ…

        Liked by 1 persoon

  8. ms schreef:

    Mooi dat het goed meeviel. Soms heb je bij die gelegenheden de indruk dat je elkaar niets meer te vertellen hebt.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Nee, dat gelukkig niet.

      Liked by 1 persoon

  9. Morgaine schreef:

    Oeh, wat zou ik dan doen, is een vraag die ik mijzelf kan stellen nu. Ik vind het knap dat je gegaan bent, ik denk dat ik eerst met iedereen zou kletsen om mij heen, en zou vragen, wat zou jij doen om dan te gaan.. is het niets, kun je meestal ook weer gaan… denk ik.

    Echt super dat je dit gedaan hebt, al is het om de mooie verhalen en vela andere mensen die het inderdaad wel goed met je voor hebben!

    X

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Met de jarige heb ik een goede band en dus wilde ik wel graag gaan.

      Liked by 1 persoon

      1. Morgaine schreef:

        Dat zegt genoeg ๐Ÿ˜€

        Liked by 1 persoon

  10. Matroos Beek schreef:

    Een geslaagd feestje, ondanks dat je er met twijfels naartoe ging, wat ik heel goed begrijp. Ik vind je een moedige lady in red!
    Mooi beschreven.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      ๐Ÿ˜„ Lady in red maar aan dansen doe ik niet.

      Liked by 1 persoon

  11. Koen schreef:

    Wat schrijf je toch mooi en goed. Een genot om te lezen. Ik was er even bij, als een soort lezende voyeur.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Fijn compliment. Dankjewel.

      Like

  12. Mrs. Brubeck schreef:

    Pfff, dit parelblogje had ik bijna gemist. Sterk van je dat je gegaan bent, je bent een straffe madam! Mijn respect voor jou als persoon! ๐Ÿ˜˜

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Heel soms ben ik dapper. ๐Ÿ˜‰

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.