van een oorwurm naar een snipper uit een oude liefdesbrief

Ik vond er nooit veel aan, aan de liedjes van Yasmine. Toen niet en nu, 10 jaar na haar dood, nog niet. Maar ik kan er niet omheen want ze zitten overal: op tv, op de radio, ja, zelfs in de krant. Met het gevolg dat mijn hoofd, poreus en onderhuids, nu even vol Porselein zit. Wachten op de hittegolf heeft geen zin. Porselein smelt niet bij temperaturen hoog in de dertig. 😉 Maar die vervelende wurm, die moet ik wel kwijt.

Aan iets anders denken dan maar en hopen dat het oorbeest overstemd geraakt. Met een grasgroene foto voor ogen probeer ik het met Tom Jones en zijn The Green Green Grass of Home. De crooner werkt. Ik ben thuis en het gras is groen. Vol en zomers. Maar hoe lang nog? Misschien brandt de zon er straks wel bruine gaten in.

Voor ik om boodschappen voor het weekend ga, lees ik nog een stuk in de Standaard der Letteren. Het gaat over de vertaalde verhalenbundel van J.M. Coetzee die voor schrijver Erwin Mortier de aanleiding vormt om op wandel te gaan met Elizabeth Costello, het vrouwelijke hoofdpersonage en alter-ego van Coetzee, en zijn gedachten daarbij de vrije loop te laten in 9 punten.

Mijn oog valt op punt 7. Het is een fragment uit een liefdesbrief van Gustave Flaubert aan zijn minnares Louise Colet. Liefdesbrieven savoureren – vooral ook als die niet voor jou bestemd zijn – kan een palet aan smaaksensaties opleveren: hemels, fantastisch, verrassend, prikkelend, intrigerend, instigerend, schokkend, explosief, vies, … .

En vaak smaken ze naar meer. We zijn gulzige voyeurs. Aapjes die likkebaardend meekijken over de schouder van een vertwijfelde ander. In het diepste van een ziel. Je wordt er geen beter mens van, lees ik. Ook geen betere lezer. Heel misschien wordt je ziel wat voller … .

Ik ben bang dat ik kil ben. Dor, egoïstisch. Ik zeg je niets van wat ik wil zeggen. Mijn zinnen hikken als ademstoten. Als van iemand die naar lucht hapt. Om ze te begrijpen, zou je alle stiltes moeten horen tussen mijn adem. Dat zul je doen, nietwaar? Dromen bij elke letter, bij elke wending van het handschrift? Wat ikzelf doe wanneer ik je kleine bruine pantoffeltjes bekijk en me de beweging van je voeten voorstel wanneer die ze vullen, wanneer ze warm aanvoelen. …

Gustave Flaubert aan zijn minnares, de dichteres Louise Colet

(Correspondances, neergepend ergens rond het midden van de 19de eeuw)

16 reacties Voeg uw reactie toe

  1. ms schreef:

    Ik zie Yasmine wel her en der in de kranten opduiken, maar horen doe ik haar niet. En ik vind oorwurmen verschrikkelijk. Er zijn een paar prachtige liedjes die ik niet meer wil beluisteren omdat ze blijven plakken.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Iets vrolijks onderweg vind ik niet erg maar de rest … 😣

      Liked by 1 persoon

      1. ms schreef:

        Ik heb ooit tot in de zomer met een kerstliedje rondgelopen …

        Liked by 1 persoon

  2. omabaard schreef:

    Ik kan Yasmine en Tom Jones en liefdesbrieven voor een ander bedoeld smaken. Ik hoor graag, kijk graag, lees graag, en een beetje voyeurisme ligt me wel😉

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Een veelzijdige oma dus! 😉

      Liked by 1 persoon

      1. omabaard schreef:

        Goed geresumeerd 👍

        Liked by 1 persoon

  3. Matroos Beek schreef:

    Dat van die pantoffeltjes, heerlijk!
    Blij dat ik nog niks heb gemerkt van de oorwurm van Yasmine, maar ik zit wel met een andere. Echtgenoot loopt voortdurend een deuntje te zingen over ‘Blauwe ruis’ en hij heeft mij besmet. Hier te beluisteren, op eigen risico…

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Lief hè van die pantoffeltjes. Wat jouw wurm betreft … Ik wacht met luisteren tot we Outlander gezien hebben.

      Liked by 1 persoon

      1. Matroos Beek schreef:

        Outlander? Ken ik ook niet. Ben hopeloos achterop wat t.v. betreft. Dat haal ik volgende winter wel in.
        Geniet ervan!

        Liked by 1 persoon

      2. anna b. schreef:

        Een reeks op Netflix die we graag volgen. Over een vrouw uit de 20ste eeuw die hopeloos verliefd wordt op een Schot uit de 18de. 😊

        Liked by 1 persoon

      3. Matroos Beek schreef:

        Bedankt voor de tip.

        Like

    2. anna b. schreef:

      Ai ai. Dat is meer dan wat blauwe ruis. 🤤

      Liked by 1 persoon

      1. Matroos Beek schreef:

        😁 Zeg mij wat…

        Like

  4. liesonderweg schreef:

    Da’s nu echt een moeilijke om op te reageren…
    Lie(f)s.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dat hoeft ook helemaal niet.

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.