een hoogst onbetrouwbare vertelling

on

Een doorsnee kind laat het eerste leugentje op zijn wereld los als het tussen de 2 en 3 jaar oud is, lees ik. Een volwassene vertelt er zo’n 4 per dag (ook tegen zichzelf; een slordige 1460 per jaar) en mannen liegen meer dan vrouwen. Vaak zijn dat de zogenaamde leugentjes om bestwil. Om jezelf in een beter daglicht te stellen, discussies te vermijden of om iemand te beschermen. Maar er zijn uiteraard ook de grotere en die uit kwaadwil. Om ernstige misstappen of zelfs misdaden te verdoezelen, voor persoonlijk gewin of om anderen met opzet te misleiden, te kwetsen, te schaden. Als leugens door waarheid of feiten worden achterhaald, kunnen ze heel ontwrichtend zijn. Zowel voor de liegende als voor de belogene. Ze kunnen je van je sokken blazen en je geloof in mens en wereld op losse schroeven zetten.

Misschien speelden bovenstaande cijfers, onderzoeksresultaten en bedenkingen wel in het hoofd van BBC-journaliste Alice Feeney toen ze haar debuutroman Sometimes I lie (in het Nederlands vertaald als Soms lieg ik ) bedacht en uitrolde. Want van bij het begin wordt het ons onder de neus gewreven:

My name is Amber Reynolds. There are three things you should know about me:

  1. I’m in a coma.

  2. My husband doesn’t love me any more.

  3. Sometimes I lie. 

Dat laatste zinnetje echoot in vele toonaarden door het boek. Als lezer ben je dus maar best op je hoede. Geloof je beter niet (alles) wat er staat. Een onbetrouwbare vertellerstem is een machtig wapen op een spanningsboog.

Het boek begint als ik-verteller Amber Reynolds op tweede Kerstdag 2016 uit haar coma ontwaakt, Ze lijdt aan het zogenaamde locked-in syndroom: ze kan horen, voelen en denken, maar niet bewegen of reageren. Wat er speelde voor ze bewusteloos geraakte, is ze verloren. En dus moet ze het doen met wat ze opvangt rond haar ziekbed. De gesprekken tussen haar man Paul en haar zus Claire brengen haar in verwarring. Maken haar bang. Want hebben die twee misschien een affaire? En waarom zat Paul niet onmiddellijk aan haar zij? Wat doet een ex-vriendje van lang geleden plots in haar kamer? En wat met haar prille zwangerschap?

Beetje bij beetje, met ingehouden stem en adem, ontbindt Feeney haar schrijfduivels. Ondermeer door heen en weer te schuiven tussen de dagen in het ziekenhuis en de gebeurtenissen van een week daarvoor. Zo komen we te weten dat Amber Reynolds het eerder kleurloze hulpje is van radioster Madeline Frost, ongewild kinderloos en getrouwd met schrijver Paul wiens carrière in het slopt lijkt te zitten en zus van controlefreak Claire, die met haar man en tweeling altijd in Ambers buurt is. Tussen die twee verhaalniveaus in het heden zitten 25 jaar oude dagboekfragmenten verweven, geschreven door een kind van een jaar of 10. Daarin volgen we de bizarre vriendschap tussen de dagboekschrijfster en de stille, teruggetrokken Taylor. We lezen mee door de ogen van een zieke, manipulatieve kindergeest die jaloers is op het gezin van Taylor en ervoor zorgt dat ze bij hen wordt opgenomen nadat haar eigen ouders bij een gasontploffing omkomen.

De waarheid en leugens rond die dramatische gebeurtenis uit het verleden blijken het gevaarlijke cement te zijn in de relatie tussen ‘zussen’ Amber en Claire. … Meer vertel ik, om het potentïele leesplezier van mogelijke liefhebbers van dit genre niet te vergallen, niet. 😉

Sometimes I lie vond ik veel-in-één. Boeiend, verwarrend, onthutsend, meeslepend, intrigerend, verslavend. Ik las het bijgevolg in geen tijd uit. Het loopt niet zoals je verwacht. Niet al je vragen worden opgelost. Want de titel hangt de hele tijd tussen jou, Amber en haar verhaal in. Voeg daarbij een vlotte pen, sinistere plottwists, een ingebeeld personage, een figuur uit het verleden die weer opduikt en onverwerkte trauma’s en je hebt een psychologische thriller die qua leeservaring niet moet onderdoen voor Het Meisje op de Trein of The wife between us (waarover ik het eerder al had).

Een boek waarvan het einde klinkt als het begin. Maar dat is maar schijn. Sometimes I lie.

I’ve always delighted in the free fall between sleep and wakefulness. Those precious few semi-conscious seconds before you open your eyes, when you catch yourself believing that your dreams might just be your reality. A moment of intense pleasure or pain, before your senses reboot and inform you who and where and what you are. For now, for just a second longer, I’m enjoying the self-medicated delusion that permits me to imagine that I could be anyone, I could be anywhere, I could be loved. 

 


Alice Feeney, Sometimes I Lie, Harper Collins, 2017, 390 blz,

Met dank aan Inge, The Belgian Reviewer, die me nieuwsgierig maakte naar het boek.

De cijfers over leugens vond ik in een bijlage bij Het Laatste Nieuws uit 2016.


 

 

 

28 reacties Voeg uw reactie toe

  1. groengenot schreef:

    Dat klinkt inderdaad spannend. Zoiets lees ik ook graag. Bedankt voor de tip Anna! 😘

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Graag gedaan. 😉

      Like

  2. Ooo dank je voor de vermelding, ik ben ook heel erg blij dat je het een goed boek vond… fantastische review! Ik was zelf ook goed mee met het verloop tot ik ineens op het einde niet meer wist waar ik het had :-). Never assume, weer een les geleerd ;-). Ik heb het tweede boek nu (zat in de book fairy bookbox) en hoop dat het even goed is!

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dat wil ik ook nog lezen. 😉

      Liked by 1 persoon

  3. Matroos Beek schreef:

    Dat boek ga ik noteren op mijn lijstje!

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Als je houdt van psychologische thrillers zal dit boek je wel bekoren, denk ik. Een mens is soms een vies ding en dat is hier eufemistisch uitgedrukt. 😃

      Liked by 1 persoon

      1. Matroos Beek schreef:

        Ja, ik hou er wel van. Mijn hoofd staat er nu nog niet naar, maar dat komt wel weer!

        Liked by 1 persoon

  4. ms schreef:

    Een boek om te lezen dus. Ik ga er naar uitkijken.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Een samenvatting in 6 woorden. 😄

      Liked by 1 persoon

      1. Alleen 1 probleem: lijst is lang en leestempo is laag …

        Liked by 1 persoon

      2. anna b. schreef:

        Herkenbaar. Voor dit boek legde ik De zonnekoning opzij. 😉

        Like

  5. omabaard schreef:

    Dat ga ik noteren. Hopelijk wordt het niet te ingewikkeld voor me😉

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Je moet je aandacht erbij houden. Bij het open einde heb ik voor mezelf een verklaring gevonden maar die is niet sluitend …

      Liked by 1 persoon

  6. Eilish schreef:

    Mijn hoofd kan het soms niet allemaal vatten als er teveel gebeurt in boeken. Maar je maakt me wel nieuwsgierig.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Het is een beetje puzzelen.

      Like

  7. Mies Huibers schreef:

    Het meisje in de trein heb ik met plezier gelezen. Nu je die aanhaalt in combinatie met je heerlijke recensie kan ik niet anders dan deze ook maar weer op mijn lijst zetten. Potverdrie, mijn lijst wordt véél en véél te lang.

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Er zijn gewoon te veel boeken. 😣

      Like

  8. Een beslist interessant boek, zo te lezen.

    Liked by 1 persoon

  9. Morgaine schreef:

    Het meisje op de trein… het zal wel, ben ooit aan het boek gestart, kwam al niet door hoofdstuk 2 heen…. toen kwam de film, op Netflix ook… na 30 minuten dacht ik, waar zit ik naar te kijken!

    Kortom, als dit in die trant is… dan nee, dank je wel.

    Maar! Ja.. iedereen liegt, wit leugentje, sterker nog… we starten hiermee als we ouder worden van een kind…. het begint met…. Sinterklaas…. Kerstman… net om het even wat je viert… En zo kun je van alles verzinnen, heksen, trollen… elfjes… en dan zijn er volwassenen die daar nog altijd in geloven ook 😉

    X

    Liked by 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Niet-liefhebbers hebben er niets aan.

      Liked by 1 persoon

      1. Morgaine schreef:

        Nog erger… ik snap het gewoon niet, meisje op de trein dan 😉

        Like

  10. joke_dev schreef:

    Te noteren boek 🙂

    Liked by 1 persoon

  11. LeenVdb schreef:

    Brrr exact het soort boeken dat ik graag lees… 🙂

    Liked by 1 persoon

Laat een reactie achter op Toos van Holstein Reactie annuleren

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.