als liefde pijn doet

In de wachtkamer van de kinégroepspraktijk is het druk. Een man met een muts en een jongetje scrollen over hun smartphone. Zijn mama kijkt over zijn schouder mee terwijl het kleine meisje op papa’s schoot haar haar wulps naar achter gooit. Ik kijk wat rond en wacht. Op de achtergrond speelt een radio. Net luid genoeg om Clouseau te horen zingen:

had ik hier een tijdmachine staan

dan maakte ik mijn fouten ongedaan

dan waren wij de littekens weer kwijt

voor altijd

*

dan ging ik achterwaarts in vogelvlucht

en plukte ik de donder uit de lucht

dan waren onze zorgen zo voorbij

voor altijd

Ach, altijd weer dat wee van de liefde. De pijn van graag (ge)zien. En dat in een week vol roodkleurige beloftes. Netjes tussen Valentijn en de Dag van het Huwelijk in. Waarin we gebombardeerd worden met harten, knuffels en mooie woorden. De Love letter box van Neuhaus. De Bloomon Valentijnsactie. Een abonnement op de krant. Een liefdesontbijt bij de warme bakker. Romantiek op Vitaya. … Het kan niet op.

En toch spatten er zoveel liefdesliedjes uit mekaar. Blijken nu ook Borsato’s eigen dromen bedrog. We zagen het ook gebeuren bij familieleden, vrienden en kennissen. De stellen van toen zijn makkelijk te tellen. Relaties lopen niet van een leien dakje. Hun pad niet over rozen. De redenen daarvoor zijn legio: kapers op de kust. Loerende gevaren. Een niet-solide basis. Stress en jachtigheid. Verloren vertrouwen. Verliefd op een ander. Divergerende zielen en verlangens. Problemen met de kinderen. Financiële tegenslag. Ziekte. Ongeval. …

Impulsieve woorden
Een ondoordachte daad
De puinhoop die ik achterlaat

Hoe kon het zo ontsporen

Er wordt zelden vlotjes over gepraat. Niet in het oog van de storm. Ook niet als de wind is gaan liggen en de zee weer rustig. We pakken ons falen niet graag uit. Geven niet graag toe dat graag zien soms niet genoeg is/was. Zelfs niet aan goede vrienden. We slikken onze verhalen in, zuchten nauwelijks hoorbaar en hullen ons in zwijgen. Tot het niet langer kan.

Echo’s uit de toekomst
Beelden zonder klank
Je koffers op de achterbank

Terwijl de mens toch lijkt te dromen van openheid en transparantie. Terwijl hij wil geloven in de kracht van kwetsbaarheid. Die tonen, als liefde pijn doet, is nog lang niet evident, dacht ik daar in die wachtkamer.



De gecursiveerde regels komen uit het lied Tijdmachine van Clouseau.

23 gedachtes over “als liefde pijn doet

  1. Zo is het.
    Het doet pijn.
    En praten wordt moeilijk, omdat de juiste woorden er niet altijd zijn, omdat je verdrinkt in je verdriet, verstikt in emoties……
    Je kwetsbaar opstellen is vaak moeilijk, ook al biedt het veel mogelijkheden….
    Gevoelig onderwerp…

    Geliked door 1 persoon

    1. Delicaat, ja. Ik heb er alle begrip voor dat problemen niet aan de grote klok worden gehangen, maar vond het soms lastig om nietsvermoedend plots voor een voldongen feit gesteld te worden.

      Like

  2. Pfoe, dit komt binnen. Heel mooi geschreven, maar tegelijk zo pijnlijk, omdat ik ondertussen van te dichtbij ondervonden heb hoe waar het is. Ik merk wel bij mijzelf dat ik met de jaren opener geworden ben, maar dat vb. naar de “grote buitenwereld” toe makkelijker ben over de depressie die ik gehad heb dan over onze relatiebreuk en het elkaar terugvinden (terwijl dat bij mensen uit mijn intieme kring geen verschil maakt).

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.