dat ding met veertjes

on

Het rosse gras rond de droogspin lag bezaaid met jonge, muisgrijze veertjes. Wat verderop een donkere schim. De trieste rest van wat gisteren nog tweette en ‘vogel’ heette. Koudweg gepakt door één van de katten uit de buurt. Wat heb ik die beesten al verwenst! Het is niet eerlijk. Als ik daarover calimerogewijs mijn gal spuw en hoop op enig medeleven, sabelen mijn huisgenoten die neer met de onverbiddelijke wetten der natuur. Daar is uiteraard weinig tegenin te brengen. Mijn rationele helft wil wel snappen, maar het gevoel sputtert tegen en neemt het (bijna) altijd op voor het slachtoffer. Of het nu een kip, een kuiken of een vis is. Ik hou niet van vogels voor de kat.

‘hope’ is the thing with feathers ~

that perches in the soul ~

and sings the tune without the words ~

and never stops – at all –

(Emily Dickinson, 1861)

Dat slagveld van grijze pluimen bracht me bij Dickinson. Bij haar ding met veertjes dat hoop heet. Dat leven geeft en vleugels. Zacht en lief is, zo op het gevoel, maar beresterk in de vlucht.

Hoop die overeind houdt. En die, zelfs al wordt hij onderweg al eens de kop afgebeten, elk moment weer opveren kan. Vanochtend nog sprak een hele goede vriendin hem uit. Zestig wordt ze vandaag en ik was er als de kippen bij om haar een fijne verjaardag te wensen. Voor het veertigste jaar op rij. Realistisch gezien is wat achter ons ligt langer dan wat nog komen zal. Daar zouden we over kunnen kniezen. Of hopen dat we elkaar nog vaak geluk mogen wensen. Zolang het kan. Ook stokkend en bevend of zonder woorden als het moet.

P.S. Omdat ik gruwde van het verenslagveld, nam ik er geen foto van. Maar een dag later lag deze duivenpen onder de grote beuk.

36 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Matroos Beek schreef:

    Helaas maken de katten veel vogeltjes koud. Maar niet die van mij, want die leven binnen en als ze buiten zijn, is dat in hun kattenren. Hier vinden we vaak grotere vogels zoals patrijzen en fazanten die dood zijn gebeten door de vos(sen). Geen fijne beelden, ik begrijp je volkomen.

    Geliked door 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Een kattenren!? Moet ik de buren ook eens suggereren. 🙂

      Like

      1. Matroos Beek schreef:

        😁👍

        Geliked door 1 persoon

  2. omabaard schreef:

    In de goede oude tijd, toen kater hier nog was, werd ik ook geregeld geconfronteerd met zijn roofdier instinct, waar ik vaak kapot van was. Manlief ‘troostte’ keer op keer met de wetten van de natuur…..
    De sterkste wint. Een hoopje pluimen was het zielige bewijs.
    39 jaren zoenen, nu een jaartje op afstand, en dan hopelijk nog eens 39 jaar mét zoenen, moet kunnen!

    Geliked door 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Je bent wel heel optimistisch! 😉

      Geliked door 1 persoon

      1. omabaard schreef:

        Schreef je niet over hoop?

        Geliked door 2 people

      2. anna b. schreef:

        Inderdaad. 😃

        Like

  3. lem2 schreef:

    Op de volkstuin worden we vaker geconfronteerd met deze wet der natuur. Daar zijn geen poezen of katers, maar wel de reiger, de buizerd, de snoek en de sperwer. En helaas dreef er een jonge merel in de vijver, een paar dagen terug.

    ‘Hoop doet leven’ is een mooi oud gezegde. ❤

    Geliked door 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Reiger en vos maken hier ook slachtoffers. 😣 Maar er komen altijd weer nieuwe kuikens bij.

      Geliked door 1 persoon

      1. lem2 schreef:

        Gelukkig maar

        Geliked door 1 persoon

  4. ms schreef:

    Het rationeel denken moet samen kunnen gaan met het gevoel anders wordt het maar een koude wereld. Emotieloos.

    Geliked door 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dat klopt. Ze in balans houden is niet altijd evident. 😉

      Geliked door 1 persoon

  5. Morgaine schreef:

    hoe denk je er dan over als ze met een muis thuis komen? Het hoort er nu eenmaal bij, leuk is anders, maar het is de natuur, ik denk het ook altijd als ik naar de grote katachtigen kijk die dan jagen op een gazelle of een gnoe, vaak nog de babies ook…

    X

    Geliked door 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dan begin ik heel hard te gillen. 😃

      Geliked door 1 persoon

      1. Morgaine schreef:

        hahahahaha ik zie het voor me…. heb ooit mijn moeder op tafel zien klimmen.. omdat er ineens een muis door de zaal liep waar wij toen waren.

        Geliked door 1 persoon

  6. groengenot schreef:

    Ai die katten hè! Ik kan me daar ook aan ergeren. Gelukkig hebben wij hier een hond die geen katten in haar buurt duldt. En dat weten ze snel hoor 😊

    Geliked door 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Goed afschrikmiddel. 😉

      Geliked door 1 persoon

  7. liesonderweg schreef:

    Helaas ook vaak bij mensen, een soort wet van de sterkste…
    Lie(f)s.

    Geliked door 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Zo is het, Lies.

      Geliked door 1 persoon

  8. Edward McDunn schreef:

    Ik ben het met je eens hoor, het stuit mij ook tegen de borst, ook al is het de natuur.

    Geliked door 1 persoon

  9. fiktieverhalen schreef:

    Gelukkig is onze bejaarde kat alleen geïnteresseerd in zakjes voer. Vogels? Dat zijn die beesten die haar rust verstoren met hun gefluit.

    Geliked door 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Haha. Een veilige kat.

      Geliked door 1 persoon

      1. fiktieverhalen schreef:

        Helemaal. Behalve voor een boterham tonijnsalade.

        Geliked door 1 persoon

  10. Onze katten hebben vogels gek genoeg nooit interessant gevonden, hooguit om af en toe eens naar te kijken. Het enige dat wel eens gevangen werd was een veldmuisje. Dat vonden we dan ’s ochtends heel lief op de deurmat. Eén keer werd een muisje op een ander plekje in de bijkeuken gelegd. En daar ging mijn eega dus blootsvoets op staan … het kreetje dat ze toen slaakte zal ik nooit meer vergeten … 🙂

    Geliked door 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Brrr. Ik mag er niet aan denken: een muis onder je voeten.

      Geliked door 1 persoon

  11. Zo zie je maar de natuur heeft geen haast toch komt alles voor elkaar .

    Geliked door 1 persoon

  12. mijnnikonenik schreef:

    Ik begrijp je wel maar het is toch de natuur hoor. Een kat pakt ook muizen. Vond het ook niet leuk toen mijn kat een nog levende duif los liet in mijn living… Heb beestje kunnen redden maar vond dat redden ook niets 🙂

    Geliked door 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      😣 in de living …

      Geliked door 1 persoon

  13. De katten die hier ooit permanent woonden waren echte jagers, maar het waren meestal muizen die werden gevangen

    Geliked door 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Aan de kippenren vangen ze muizen maar in de buurt van het terras zijn het vogels die op droge dagen komen drinken aan de fontein.

      Like

  14. Onze kat komt niet buiten, dus wij hebben gelukkig nooit halve muizen of vogeltjes in huis.

    Geliked door 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Goede zaak! 😉

      Like

  15. Anuscka schreef:

    Wat mooi, zo’n lange vriendschap ❤ Maar ook de woorden van Dickinson, en de manier waarop jij deze verpakt.

    Geliked door 1 persoon

    1. anna b. schreef:

      Dankjewel. Het blijft bijzonder zo lang boezemvriendinnen te zijn.

      Geliked door 1 persoon

Laat een reactie achter op ms Reactie annuleren

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.