42 ~ vroeger

Gisteren moest ik naar de kapper. Al is ‘moest’ in deze context een beetje een vreemd woord. Ik moest namelijk helemaal niet(s). Ik vond het hoogstens nodig dat er weer wat meer model rond mijn hoofd kwam. Nu ik, na een lange zoektocht, min of meer tevreden ben over mijn kapsel, wil ik dat graag…

haiku met genusprobleem

Als de lens van de Smartphone een zee van tijd nodig heeft om zich aan te passen, gebeuren er soms onverwachte dingen … plots stapten paarden in pas of passage de/het grijze kader in 🙂 😉 🙂

bedenkingen na een avond voor de buis

dat programma’s zonder presentator of moderator vaak de aangenaamste zijn. Liefde voor Muziek bijvoorbeeld. Niet dat ik fervent fan ben, maar gisteren cirkelde de muzikale liefde rond de liedjes van Bart Peeters en voor die vijftigplusser-met-meer-dan-één-hoek-af hebben we hier een kleine boon. De bewerkingen die de collega’s-artiesten maakten, mochten er best zijn, maar toch bleef…

je lis donc je suis ?

Ik blijf wat hangen in Romaanse sferen. Apparemment. Dat komt door de actualiteit van gisteren natuurlijk. En van de weken voordien. Door het verhaal van Emmanuel Macron. En het verhaal achter het godenkind en zijn geliefde lerares. Ik heb ervan gesmuld. Excusez-moi. Het hield me ei zo na in een Franse ban. Maar hoe mooi ik…

een avondje uit

I’ve heard there was a secret chord That David played, and it pleased the Lord But you don’t really care for music, do ya? It goes like this: The fourth, the fifth The minor fall and the major lift The baffled king composing Hallelujah Hallelujah, Hallelujah, Hallelujah, Hallelujah … Leonard Cohen Intimistisch, grappig, ernstig, hilarisch,…

41 ~ een vlieger op het strand

zwevend tussen paal en strand … de echtgenoot in volle vlucht afgedrukt 🙂 Deze restfoto is genomen op het strand van Breskens, Pasen 2017.

de afspraak

Vanochtend had ik een afspraak met de HR op de oude werkplek. Face to face. De eerste echte sinds de crash eind oktober 2014. De Nederlandse blogvrienden zullen nu misschien verbaasd opkijken, maar dit is Nederland niet. Dit is België. Hier kun je 2 en een half jaar thuis zitten zonder gesprek met een HR…

een verwarde slak met uitstelgedrag

“ik wacht tot ik kan vliegen” Bijna had ik haar niet gezien. Dan waren deze foto’s er niet geweest. En was de huisjesslak naar de filistijnen. Vertrappeld onder mijn zware voet. Nog nagenietend van de mei-se avondbui, schuifelde ze zo ontzettend langzaam over het wandelpad naast het water dat ik er zelf rustig van werd…

Zoals Mei …

zoals Mei van Gorter is en van de vogels, van alle moeders naast Maria, van communicantjes en lentefeesters, zo is mei van de bloemen, van hun geuren en kleuren: van grasgroen, be-zaaid met paardenbloemgeel en witgekraagde madeliefjes, van bosmatten in hyacintenpaars dat langzaamaan vergrijst en melkwitte aroma’s van lelietjes-van-dalen, tussen het zachte blauw van niet-vergeten…

Soloman

(Ik schreef hier al over de nakende verhuis, het feestje en de cadeautjes. Zoon vier kreeg ook kaartjes met gelukwensen, waaronder het kaartje op de foto. 🙂 ) In de nieuwe woning van zoon vier is alvast één man blij met zijn komst. Ik noem hem hier symbolisch Soloman. Want dat is zijn harde realiteit….