soms heb je niet veel nodig om helemaal warm te lopen ~ bijvoorbeeld ~ als een zomers plaatje naar je kijkt terwijl jij door herinneringen bladert Restfoto 24 is genomen in Frankrijk, ergens tussen Vienne en Valence, toen we een ommetje maakten om de … Lees verder 24 ~ op een koude winterdag ( -5,5°C )
ook wij haperen soms en slenteren dan de dagen door, terwijl de klok tikt en slaat en tijd verstrijkt in wijzerdraai, een loopje met ons neemt, als hij verlengt wat was en verkort wat komen gaat, zelfs nu de dagen aan het lengen zijn en … Lees verder 22 ~ ach, de tijd
tussen prikkeldraad door een baby op de vlucht, op handen gedragen Deze foto van de Australische journalist Warren Richardson werd in februari van dit jaar verkozen tot World Press Photo van 2015. De foto is genomen aan de grens tussen Servië en Hongarije. … Lees verder 21 ~ Hope for a new Life
soms is een spiegel eerlijk – dan toont hij wat is; soms ook niet – dan houdt hij ons een spiegel voor, van wie of wat we willen zien of zijn; maar de mooiste spiegels pronken zelden aan een muur; ze houden zich rimpelstil op … Lees verder 20 ~ (be)spiegel(ing)
boeken wegdoen is het opruimen van dromen, zegt een man in onze krant – zou het niet kunnen dat je af en toe gewoon plaats wil voor nieuwe boeken en dromen? hypes en passeetjes uitwuift en alleen blijvers bewaart? de grote liefdes en de kunstschatten … Lees verder 19 ~ over het opruimen van boeken
een winterochtend hoeft geen vacht van sneeuw als rijp zijn kristallen ontbindt en zon door bomen priemt ~ en wij door de kale bomen het bos weer zien foto’s van A. (dankjewel!) en van mezelf
Mijmeren op zondag met een tanka anders. Een tanka is een lyrisch Japans gedicht uit de vijfde eeuw dat bestaat uit vijf regels van 5,7,5,7 en 7 lettergrepen. Een kort gedicht waarin gevoel en natuurimpressie elkaar raken of met elkaar samenvallen. Ik maakte van de … Lees verder Tanka anders
Op een kletsnatte wandeling zag ik twee elfenbankjes groeien op een levenloze stronk. Op slag verdween biologie voor fantasie en hocus pocus. Want als bij wonder vlogen twee waterelfjes vanaf het grootste bankje op. Zacht fladderend op het ritme van de wind hingen ze een … Lees verder 17 ~ elfenbankjes
achter de paravang vingen hoge dames geen wind, plooiden tuttige parasols of schotelige hoeden niet dubbel en wezen sleeprokken zedig naar beneden; besnorde mannen met hoeden etaleerden hun bezittingen en strooiden met geld in strandhotels en casino’s, terwijl vissers en kamermeisjes zich vergaapten aan zoveel … Lees verder 15 ~ de paravang
als ik kon dan fluisterde ik die tekst in mijn eigen oren, wel twintig keer, elke blauwe maandag van het jaar. misschien lost de Monday blues dan stilletjes op, als een mist die over bomen hangt; maar zo lenig ben ik niet. ik geraak amper … Lees verder e.d.i.t.
annasblogeenjaarertussenuit.com 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.