e.d.i.t.

als

ik kon

dan fluisterde ik

die tekst in mijn

eigen oren, wel twintig keer,

elke blauwe maandag van het jaar.

misschien lost de Monday blues dan stilletjes

op, als een mist die over bomen hangt;

maar zo lenig ben ik niet. ik geraak amper

halfweg en wat ik ook zeg, verdampt in het niets.

Categorieën:dichtsels, het burn-out beestje, losse gedachtenTags: , , , ,

25 Comments

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.